Vrael – elficki Smoczy Jeździec związany z białym smokiem Umarothem i ostatni przywódca Zakonu Jeźdźców. Za jego rządów doszło do zdrady Galbatorixa, jak również do Upadku.
Vrael był potężnym i mądrym Jeźdźcem, według Vanira najpotężniejszym w historii.
Biografia[]
Vrael najprawdopodobniej urodził się w Ellesmérze, na długo zanim jakikolwiek ludzki osadnik postawił stopę w Alagaësii. Wiadomo, że mieszkał w domku na drzewie niedaleko Skał Tel'naeír, domu, który później należał do Oromisa, a także w domku, w którym Eragon był zakwaterowany podczas swojego szkolenia.
Upadek[]
W pewnym momencie Galbatorix zdradził Zakon i zwrócił się przeciwko Jeźdźcom, zapoczątkowując Smoczą Wojnę. Vrael, jako jedyny, kto mógł stawić czoło zdrajcy, bezskutecznie próbował ocalić populację dzikich smoków przed śmiercią z rąk Zaprzysiężonych. W trakcie bitwy o Doru Araebę pojedynkował się z Galbatorixem, lecz zawahał się przed zadaniem decydującego ciosu. Galbatorix wykorzystał to i pchnął Jeźdźca w bok. Ciężko ranny Vrael umknął na górę Utgard, gdzie miał zamiar nabrać sił. Jednak zdrajca odnalazł go i w czasie walki podstępnie kopnął go w krocze, po czym ściął głowę Vraela płonącym mieczem i zabrał jego miecz oraz koronę.
Dziedzictwo Vraela[]
Galbatorix ogłosił się królem Imperium, po obaleniu Angrenosta, prawowitego władcy Broddring. Jednak od tego dnia Góra Utgard przestała być „Edoc'sil” (niezdobyta) i później stała się znana jako Ristvak'baen, czyli "miejsce smutku"[1].
Samozwańczy władca przejął także miecz Vraela, Islingra („Niosący Światło”), przemianowując go na Vrangr, co znaczy „Opaczny”. Galbatorix nie zdołał jednak zdobyć Eldunarí Umarotha[2].
Wiele lat później, po pokonaniu Galbatorixa, Eragon Cieniobójca odwiedził Edoc'sil wraz z Eldunarí Umarotha, jak również innych starych smoków. Oddali hołd Vraelowi, a Umaroth był wdzięczny nowemu przywódcy Zakonu, że zabrał go w miejsce, w którym zginął jego Jeździec[3].
Moce i zdolności[]
Jako Przywódca Jeźdźców, Vrael był najpotężniejszym z elitarnego Zakonu. Brom opisał go jako „starożytnego i mądrego”, dodając, że tylko Vrael mógł oprzeć się Zaprzysiężonym i ich mrocznej magii. Vrael był niezwykle utalentowanym szermierzem o niesamowitej szybkości i sile. Według starego bajarza, tylko on był w stanie pokonać Galbatorixa, a młody Jeździec nie odniósłby zwycięstwa, gdyby Vrael nie zawahał się i zabił Galbatorixa, gdy nadarzyła się okazja.
Ciekawostki[]
- Do niedawna nie było konkretnych odniesień do rasy Vraela. Najczęściej uważano go za elfa, biorąc pod uwagę jego niezwykłe umiejętności i przesłanki wskazujące na to, że należał do najstarszych Jeźdźców (w czasach Upadku ludzcy Jeźdźcy nie istnieli na tyle długo, by ludzki Jeździec mógł być starszy niż 1000 lat). Niektórzy jednak argumentowali, że Vrael mógł być człowiekiem, który przez wiele wieków więzi ze smokiem zyskał szybkość i siłę elfa. Dopiero w wywiadzie z 2009 roku Christopher Paolini potwierdził, że Vrael w rzeczywistości był elfem[4].
- Podobnie jak wiele innych postaci z cyklu Dziedzictwo, Vrael silnie nawiązuje do postaci z sagi Gwiezdnych Wojen. Vraela można porównać do Mistrza Jedi Mace'a Windu. Obaj byli wysoko postawionymi członkami swoich zakonów wojowników strzegących pokoju (Vrael wśród Jeźdźców Smoków, Windu wśród Jedi). Obaj byli również znani ze swojej potęgi i prawdopodobnie najwybitniejszymi szermierzy w swoich zakonach. Obaj również pojedynkowali się z głównymi złoczyńcami swoich historii (Galbatorixem i Palpatine'em) w okresie ich dominacji. Obaj zdołali pokonać ich w walce na miecze, ale nieuczciwa gra ich wrogów doprowadziła do śmierci obu.
Sukcesja[]
| Poprzednik | Pozycja | Następca |
|---|---|---|
| Anurin | Przywódca Zakonu Smoczych Jeźdźców | Eragon Cieniobójca |
| Poprzednik | Pozycja | Następca |
|---|---|---|
| Eragon I | Posiadacz Islingra | Galbatorix |
Przypisy[]
- ↑ Eragon, rozdział Therinsford
- ↑ Dziedzictwo, rozdział Imię wszystkich imion
- ↑ Dziedzictwo, rozdział Pionki na szachownicy
- ↑ shurtugal.com