Vargrimst (z języka krasnoludów: "pozbawiony klanu/wygnany") – określenie krasnoluda, który został wygnany ze swojego klanu w karze za przestępstwo.
Opis[]
W zależności od wagi popełnionego przestępstwa, krasnolud może zostać nazwany vargrimstn głosem wszystkich przywódców klanów podczas specjalnej rady. Kara może objąć również cały klan, jeśli wygnany został jego przywódca, do czasu, aż jego członkowie wybiorą nowego grimstboritha.
Wygnanie takie polega na całkowitym ignorowaniu ukaranego krasnoluda (bądź ich grupy) przez pozostałe; jedynym wyjątkiem jest sytuacja, w której vargrimstn zastosuje przemoc i musi zostać powstrzymany przez strażników, którzy jednak ograniczają interakcje do minimum. Wygnanie jest powszechnie uważane za krasnoludy na najgorszy rodzaj kary, a Eragon uznał je za los gorszy od śmierci.
Historia[]
Podczas pobytu Eragona Cieniobójcy w Farthen Dûrze, poprzedzającym wybory i koronację króla krasnoludów, grupa wojowników dokonała zamachu na jego życie. Zakończył się on niepowodzeniem, choć w próbie powstrzymania napastników poległ Kvîstor, strażnik Eragona[1]. W toku śledztwa ujawniono, że napastnicy działali na polecenie Vermûnda, grimstboritha Dûrgrimst Az Sweldn rak Anhûin. Kiedy Orik przedstawił na zgromadzeniu rady zebrane dowody, on i pozostali przywódcy klanów jednogłośnie ogłosili Vermûnda vargrimstnem aż do śmierci. Kara objęła też członków jego klanu, jednak tylko do czasu, aż wybiorą oni nowego przywódcę. Wściekły Vermûnd wpierw zaczął krzyczeć, a ignorowany, usiłował zaatakować zgromadzonych przywódców, jednak strażnicy go powstrzymali. Eragon z przerażeniem uświadomił sobie konsekwencje tej kary i przez chwilę współczuł Vermûndowi, jednak przegnał empatię, przypomniawszy sobie oblicze umierającego Kvîstora[2].