Urzhad (l. mnoga: Urzhadn) − odmiana ogromnego niedźwiedzia jaskiniowegozamieszkująca Góry Beorskie. Jest to jeden z gatunków zwierząt wywodzących się od innych, pospolitych, i charakterystycznych dla tego pasma górskiego, wyróżniających się właśnie wielkim rozmiarem. Od nazwy tego gatunku w języku elfów (Beorn) wzięła się nazwa Gór Beorskich. Imię Urzhad przyjął z kolei jeden z krasnoludzkich klanów, Dûrgrimst Urzhad.
Opis[]
Niedźwiedzie te prowadzą samotniczy tryb życia i zamieszkują lasy porastające teren pasma górskiego.
Mają masywne ciała i rozmiarami przerastają Nagry; wspomniano, że osiągają wielkość przeciętnego domu. Wg ilustracji przedstawiającej Urzhad, w kłębie przerastają przeciętnej wysokości drzewa iglaste typu sosny czy świerki. Ich sierść jest brązowo-srebrzysta. Uzbrojone są w zagięte pazury.
Mimo swoich rozmiarów są niezwykle szybkie, dzięki czemu bez trudu polują na większość gatunków zwierząt zamieszkujących Beory. Mają doskonale rozwinięty zmysł węchu, który prawdopodobnie wykorzystują do tropienia, znajdowania zdrowych i smacznych roślin oraz do poszukiwania partnera. Bez wątpienia są zdolne powalić niemal każde duże zwierzę, możliwe jednak, że podobnie jak większość gatunków niedźwiedzi, także one są wszystkożerne z przewagą roślinożerności. Do polowania bądź obrony używają swoich wielkich łap, których uderzenie potrafi powalić wroga czy ofiarę na miejscu, oraz kłów i zębów do chwytania mniejszych zwierząt.
Zimą, Urzhad zapadają w stan podobny do snu zimowego. Podczas rozrodu samica rodzi od jednego do pięciu młodych, których następnie zaciekle broni przed drapieżnikami takimi jak Shrrg czy Fanghury, czy przed krasnoludami oraz ludźmi.
Do naturalnych wrogów Urzhad należą stworzenia dorównujące lub przerastające ich rozmiarami, na przykład Shrrg czy Fanghury. Eragon i Nar Garzhvog przeprowadzili kiedyś dyskusję na temat rywalizacji smoków i Urzhad; Jeździec był przekonany, że nawet Saphira nie potrafiłaby pokonać niedźwiedzia, na co urgal zwrócił uwagę, że ona, w przeciwieństwie do Urzhad, potrafi ziać ogniem.
Historia[]
Nar Garzhvog zmierzył się z jednym z Urzhad podczas jego inicjacji na wojownika. Udusił niedźwiedzia gołymi rękami, a z jego wytrzymałego żołądka wykonał worek służący jako garnek. Ponieważ większość wchodzących w wiek męski urgali poluje na kozice bądź wilki, zwycięstwo nad niedźwiedziem, w dodatku bez użycia magii czy jakiejkolwiek broni, przysporzyło mu ogromnej chwały i dzięki temu został przywódcą swojego szczepu Bolveg.
Podczas podróży do Farthen Dûru, Eragon i Nar Garzhvog są świadkami walki pomiędzy Urzhad a Nagrami.[1]