Smoczy Jeździec

Ten artykuł to tylko stub i wymaga rozbudowy bądź uporządkowania.

Artykuł dotyczy pojęcia Smoczego Jeźdźca. Być może chodziło ci o zakon Smoczych Jeźdźców.

Eragon Cieniobójca, Jeździec Saphiry Jasnołuskiej, obecny przywódca Jeźdźców

Smoczy Jeździec (w pradawnej mowie Shur'tugal) – osoba związana ze smokiem i należąca do zakonu mającego zapewniać pokój w Alagaësii. Pierwotnie Jeźdźcami zostawali tylko przedstawiciele rasy elfów, niedługo później także ludzi, zaś po kilku stuleciach Eragon Cieniobójca i Saphira Jasnołuska poszerzyli unię o krasnoludy oraz urgale, umożliwiając im związanie się ze smokiem.

Zakon został powołany po wyniszczającej wojnie pomiędzy elfami a smokami, zwanej Du Fyrn Skulblaka. Istniał aż do czasu, gdy zniszczył ich jeden z nich, Galbatorix, wraz ze swymi poplecznikami Zaprzysiężonymi. Po zakończeniu Wojny Jeźdźców Eragon zaopiekował się smoczymi jajami i założył na górze Arngor Akademię, przywracając do istnienia społeczność Jeźdźców.

Historia

Du Fyrn Skulblaka

Osobny artykuł: Du Fyrn Skulblaka
Zanim do Alagaësii zawitały elfy, urgale bądź ludzie, kraina ta była we władaniu krasnoludów. Oprócz nich ziemię też zasiedlały smoki. Między tymi dwiema rasami dochodziło co prawda do konfliktów, ale nie na dużą skalę, ponieważ smoki gniazdowały głównie w Du Fells Nangoroth.

Setki lat później do Alagaësii przybyły na srebrnych statkach elfy z krainy zwanej Alalëą. W ślad za nimi przybył urgale. Z początku stosunki między elfami a smokami były poprawne z racji, iż elfy nie uważały smoków za istoty inteligentne. Za panowania króla Ceranthora pewien młodzik postanowił zapolować na smoka (elfy wówczas jadały jeszcze mięso) i zabił go. Oburzone smoki zwarły szeregi i zaatakowały cały elfi naród. Przerażone nieporozumieniem elfy próbowały zakończyć walkę, lecz nie mogły porozumieć się ze smokami.

Rozpoczęła się trwająca pięć lat krwawa i wyniszczająca wojna. Z początku elfy tylko się broniły, ale potem przeszły do kontrofensywy. Zniszczyły między innymi gniazda smoków na Skale Strzaskanych Jaj. Smoki spaliły zaś miasto Ilireę.

Walki trwałyby o wiele dłużej gdyby nie to, że elf imieniem Eragon I odnalazł porzucone smocze jajo. Postanowił wychować smoka, który się wykluł i nazwał go w pradawnej mowie Bid'Daum. Wraz ze swym towarzyszem zaczął głosić pokój po całej Alagaësii.

Czasy świetności

Osobny artykuł: Złota era Smoczych Jeźdźców

❞	Mocy swych używali jedynie dla czynienia dobra i pod ich czujnym okiem wzniesiono z żywego kamienia wyniosłe miasta i wieże. Utrzymywali tedy pokój, a kraina rozkwitała. To była złota era. Elfy były naszymi sprzymierzeńcami, krasnoludy przyjaciółmi. Miasta bogaciły się, ludzie żyli w dostatku.	❞
— Brom

Starania Eragona i Bid'Dauma sprawiły, iż po zakończeniu konfliktu królowa elfów Tarmunora i wybrany przez smoki przedstawiciel postanowili zawrzeć traktat. Zwykłe zobowiązanie na piśmie nie wystarczyłoby toteż postanowiono złączyć obie potężne rasy magią. Elficcy magowie przez dziewięć lat pracowali nad właściwym zaklęciem. Po owym czasie elfy i smoki przybyły do Ilirei. Elfy nadały czarowi strukturę, smoki moc i połączyły swe rasy. Zaklęcie sprawiło, iż smoki zyskały władzę nad językiem i ogładę, elfy zaś długowieczność i urodę.

Postanowiono także o ustanowieniu strażników paktu i łączników między rasami. Smoczych Jeźdźców. Wewnątrz czaru przygotowanego przez Tarmunorę krył się mechanizm pozwalający pisklęciu złączyć się z Jeźdźcem. Odtąd, gdy smok decydował się oddać jajo Jeźdźcom, nad nim wypowiada się pewne słowa sprawiające, że pisklę nie wykluwa się przedwcześnie.

Po kilku tysiącach lat do paktu dołączyli nowo przybyli ludzie. Więź nieco ucywilizowała ich rasę. To zdarzenie doprowadziło do sporu pomiędzy popierającym ich przyłączenie Anurinem a królową Dellanir. Odrzucił on jej władzę i osiadł wraz z zakonem na wyspie Vroengard, gdzie założył miasto Doru Araebę.

Jeźdźcy sprawowali swą władzę przez tysiące lat. Wytępili prawie całą rasę Ra'zac'ów i nadzorowali poczynania Palancara. Trzymali też w ryzach urgalskie szczepy. Jeźdźcy byli jednak nie tylko wojownikami, ale też uzdrowicielami i doradcami.

Wojna Smoków i Upadek

Osobny artykuł: Wojna Smoków
Osobny artykuł: Upadek

❞	Choć żaden wróg nie mógł ich zniszczyć nie mogli ustrzec się przed sobą.	❞
— Brom

Zdarzyło się, iż pewien młody Jeździec imieniem Galbatorix po zakończeniu swego szkolenia udał się wraz z dwoma druhami na nierozważny wypad. Podczas niego z rąk urgali zginęli obaj przyjaciele i ich smoki oraz smoczyca Galbatorixa, Jarnunvösk.

Jeździec oszalał z rozpaczy i udał się pieszo przez Kościec do Ilirei, licząc, że Rada Jeźdźców przyzna mu drugiego smoka. Znaleziono go półżywego w jednej z północnych wiosek. Przewieziono go do Ilirei, gdzie został uleczony i stanął przed mającą go osądzić Radą. Brzmiąca w jego żądaniu desperacja ujawniła Radzie (w tm Oromisowi) jego szaleństwo. Jej odpowiedzią była odmowa. Wtedy znalazł Jeźdźca, który wysłuchał jego żalów i powstał wraz z nim na jednego z członków Rady. Zabili go, a następnie Galbatorix zabił swego sprzymierzeńca i uciekł w noc.

Po kilku latach ukrywania się na pustkowiach ujawnił się młodemu Morzanowi, Jeźdźcowi silnego ciałem, lecz słabego duchem. Nakłonił go do współpracy i namówił do zostawienia otwartej bramy Ilirei. W nocy szaleniec wykradł pisklę smoka Shruikana i wraz z Morzanem udali się w miejsce, w które inni Jeźdźcy obawiali się zapuścić.

Gdy Shruikan podrósł, a gdy Galbatorix zapanował nad jego umysłem, on i Morzan ujawnili się światu. Wraz z każdym zabitym członkiem zakonu rosła ich siła. Dołączyła do nich dwunastka Zaprzysiężonych i wespół z nimi pozabijali wszystkie smoki i Jeźdźców.

Na wieść o zdradzie wolne smoki złączyły siły i pozbawiły trzynastkę zdradzieckich pobratymców imion (Du Namar Aurboda).

Era panowania Galbatorixa

Osobny artykuł: Era panowania Galbatorixa
Z Upadku ocaleli jedynie Galbatorix, Zaprzysiężeni i ich smoki oraz Oromis i Glaedr, którzy uciekli z niewoli i ukryli się w Du Weldenvarden. Ponadto żywym pozostał Brom, któremu Morzan zabił smoczycę. W późniejszych czasach dał się on mocno we znaki Galbatorixowi zabijając trzech Zaprzysiężonych w tym Morzana i będąc odpowiedzialnym za śmierć pięciu kolejnych. Stworzył również Vardenów, organizację dążącą do obalenia mrocznego króla.

Po stu latach tyrani Galbatorixa żyły już tylko dwa smoki: Shruikan i Glaedr. Oprócz nich trzy smoki pozostawały jeszcze niewyklute w jajach przechowywanych przez Galbatorixa. Jedno z nich, Saphirę, zdołał wykraść człek imieniem Hefring z polecenia Vardenów. Zamiast jednak oddać je zleceniodawcom, uciekł on zarówno przed nimi, jak i siłami Imperium. W pościg za nim ruszyli Brom i Morzan. Ten drugi zabił Hefringa, by chwilę potem zostać zabitym przez Broma i ograbionym z jaja.

Po przewiezieniu jaja do Tronjheimu, zawarto pakt pomiędzy Vardenami a elfami. Głosił on, iż:

• jajo będzie przewożone między Du Weldenvarden a Tronjheimem dopóki, dopóty nie znajdzie się ktoś godny miana Jeźdźca
• po wykluciu się Smoka jego Jeździec szkolony będzie przez Broma i przejdzie przez Tuatha du orothrim
• szkolenie dokończy nauczyciel z Ellesméry (de facto Oromis i Glaedr)
• smoczym kurierem zostanie ambasadorka elfów u Vardenów, królewska córka Arya

Przez piętnaście lat Arya podróżował między miastami, aż w drodze do Osilonu została wraz ze swymi towarzyszami Fäolinem i Glenwingiem napadnięta przez cienia Durzę i bandę urgali. Udało jej się z pomocą magii odesłać jajo do Carvahall w nadziei, iż znajdzie je Brom.

Jajo trafiło jednak do Eragona, dla którego z jaja wykluła się Saphira.

Po pokonaniu Galbatorixa, Eragon rozszerzył pakt powołujący Jeźdźców, dotychczas obejmujący elfy i ludzi, o krasnoludy i urgale.

Odbudowa Jeźdźców

Eragon i Saphira, obecni przywódcy zakonu

Osobny artykuł: Nowa era Smoczych Jeźdźców
Eragon wyemigrował na wschodnie rubieże, gdzie osiadł na górze Arngor. Tam stworzył Akademię, w której umieścił ocalone z Krypty Dusz jaja oraz Eldunarí i gdzie w przyszłości mieli szkolić się nowi Jeźdźcy. Pierwszy smok w świecie wolnym od Galbatorixa wykluł się około roku po jego obaleniu.

Gedwëy ignasia

Gedwëy ignasia

Osobny artykuł: Gedwëy ignasia
Gedwëy ignasia jest to znak, jaki otrzymuje każdy Jeździec po pierwszym kontakcie fizycznym ze swoim smokiem. W chwili, gdy smok wykluje się z jaja, a przyszły Jeździec, który był obecny podczas wyklucia i dotknie pisklęcia, na jego ręku powstaje znak wyglądający jak blizna, który czyni z tej osoby Jeźdźca i pozwala mu posługiwać się magią i przyjmować wszelkie cechy smoczej duszy.

Szkolenie Jeźdźca

Oromis szkolący Eragona

Osobny artykuł: Szkolenie Smoczego Jeźdźca
Szkolenie Jeźdźca daje mu olbrzymią siłę magiczną i fizyczną oraz uczy jak z niej korzystać. Ćwiczą także owi wojownicy jak panować nad stanem swego umysłu i jak postrzegać świat. Jeźdźcy, którzy ukończyli pełne szkolenie byli najznamienitszymi szermierzami w Alagaesii.

Z początku szkolenia odbywały się w Ilirei, elfiej stolicy. W niej to starsi i bardziej doświadczeni Jeźdźcy przekazywali swe doświadczenie adeptom. Pierwszym etapem szkolenia było tuatha du orothrim (Wyciszenie mądrości głupca). Podczas niego adepci byli nieświadomi istnienia magii i ćwiczyli swój umysł tak długo, aż nauczyciele uznają ich za dość odpowiedzialnych. Okres ten trwał od kilku miesięcy do kilku lat.

Smoki uczyły się od swych starszych pobratymców powietrznych manewrów i akrobacji potrzebnych w bitwach, długiego zwisu w powietrzu z obciążeniem, wytrzymałości, szybkości i zwrotności. Jeździec i jego smok musieli słuchać jednocześnie swoich lekcji. Ćwiczyło to ich koncentrację i umacniało więź pomiędzy nimi.

Uczniowie musieli zwracać się do swych nauczycieli per Ebrithilu, tj. "Mistrzu". Trening Jeźdźca trwał wiele lat, a po opuszczeniu nauczycieli Jeźdźcy doskonalili swe umiejętności do końca życia.

Miecz Jeźdźca

Zar'roc, miecz Morzana, a później Murtagha

Osobny artykuł: Miecz Smoczego Jeźdźca
Wszystkie miecze Jeźdźców wykute zostały przez znamienitą elfią kowalkę Rhunön. Tajemnica ich doskonałości tkwi w strukturze użytego do ich budowy metalu mianowicie jasnostali. Jest ona niebywale mocna, wręcz odporna na uszkodzenia. Spadła ona do Alagaësii w wielkiej komecie tysiące lat przed pojawieniem się elfów.

Charakterystyczną cechą tych kling, jest ich kolor. W domyśle miał odpowiadać kolorowi łusek smoka. Miecze te mają właściwości antymagiczne i są odporne na działanie czarów. Kamienie szlachetne znajdujące się w rękojeściach mieczy mogą przez pewien czas gromadzić energię, z której Jeździec może zaczerpnąć, by rzucić zaklęcie bądź uzupełnić własne siły.

Zakon Smoczych Jeźdźców

Osobny artykuł: Zakon Smoczych Jeźdźców
Historycznie, wszyscy Smoczy Jeźdźcy tworzyli wspólny zakon, którego celem było pełnienie pieczy nad pokojem oraz dobrobytem w Alagaësii. Początkowo mający siedzibę w stolicy elfów, Ellesmérze, po dołączeniu do paktu ludzi i wejściu ówczesnego przywódcy zakonu, Anurina, w konflikt z królową elfów Dellanir, przenieśli się na Vroengard, gdzie założyli własne miasto Doru Araeba.

Zakon Jeźdźców był uznawany za niezwykle elitarną grupę, a Jeźdźcy słynęli ze swoich umiejętności w magii oraz szermierce, lecz także w nauce, filozofii, medycynie, matematyce i wielu innych dziedzinach wiedzy.

Choć zakon nie był specjalnie sformalizowaną organizacją, a przynajmniej nie wiadomo nic na ten temat, posiadał własną strukturę, w której można wyróżnić uczniów, pełnoprawnych Jeźdźców, starszyznę oraz przywódców. Dodatkową jednostką organizacyjną była rada starszych, która osądzała Jeźdźców popełniających ewentualne występki.

Zakon przestał istnieć w momencie upadku, co było celem Galbatorixa, który chciał całkowicie go zniszczyć i odbudować społeczność Jeźdźców według własnej wizji. Mimo to nieliczni ocalali, na czele z Bromem i Oromisem oraz z pomocą sprzymierzonego ruchu oporu przeciwko Galbatorixowi, Vardenów, dopilnowali, aby wiedza i tradycje zakonu nie zginęły wraz z Jeźdźcami. Co więcej, zakon stworzył Kryptę Dusz, w której ukrył m.in. setki Eldunarí ocalałych przed Galbatorixem. Zapieczętował ją masą zaklęć ochronnych, a także zaklęciem zapomnienia, tak by nawet jej twórcy nie pamiętali o jej istnieniu, a tym samym, aby informacja o istnieniu Krypty nie trafiła w niczyje ręce (poza wybrańcem smoków, Eragonem) w obawie przed jej przechwyceniem. Mieszkańcy Krypty mieli ujawnić się wyłącznie w przypadku śmierci Galbatorixa.

Ponieważ wiedza o Krypcie była ukryta, przez długi czas wierzono, że z dawnego zakonu ocalał wyłącznie Oromis (oraz Galbatorix). Ze względu na krytyczną rolę w przetrwaniu Zakonu ukrył się w Du Weldenvarden, trzymając swoje istnienie w tajemnicy nie tylko przed Galbatorixem, lecz także przed sprzymierzeńcami, w obawie przed przechwyceniem tej informacji przez wroga. Oromis i Brom zdążyli przekazać część nauk Eragonowi, zaś smok Oromisa, Glaedr, zdecydował się na trudny krok i powierzył uczniowi swoje Eldunarí, by móc dalej służyć swoim doświadczeniem, gdyby Eragon przeżył wojnę. Glaedr kontynuował swoje istnienie mimo śmierci Oromisa i własnego ciała, lecz jego plan powiódł się i Eragon pokonał Galbatorixa, a następnie założył Akademię na górze Arngor, gdzie miał zamiar odbudować zakon.

Znani Smoczy Jeźdźcy

Znani Smoczy Jeźdźcy

Jeździec	Smok	Rasa Jeźdźca	Uwagi
Andumë	Nieznany	Elf
Anurin	Nieznany	Elf	Przywódca zakonu
Arva	Nieznany z imienia smok	Elf
Arya	Fírnen	Elf
Beloth Mądry	Nieznany	Elf
Beroan	Nieznany	Nieznana
Brom	Saphira	Człowiek
Enduriel	Bezimienny smok	Elf	Zaprzysiężeni
Eragön	Bid'Daum	Elf	Pierwszy Smoczy Jeździec Przywódca zakonu
Eragon	Saphira	Człowiek	Przywódca zakonu
Formora	Bezimienny smok	Elf	Zaprzysiężeni
Galbatorix	Jarnunvösk Shruikan (skradziony)	Człowiek	Wygnany z zakonu
Galzra	Nieznany	Nieznana
Glaerun	Bezimienny smok	Elf	Zaprzysiężeni
Gretiem	Nieznany	Nieznana
Hírador	Nieznany	Nieznana
Ingothold	Nieznany	Nieznana
Irnstad	Nieznany	Nieznana
Kialandí	Bezimienny smok	Elf	Zaprzysiężeni
Kuthian	Nieznany	Nieznana
Morzan	Bezimienny smok	Człowiek	Zaprzysiężeni
Murtagh	Cierń	Człowiek
Naeridana	Nieznany	Nieznana
Ohen Potężny	Nieznany	Człowiek
Oromis	Glaedr	Elf
Roslarb	Nieznany	Nieznana
Saerlith	Nieznany	Człowiek	Zaprzysiężeni
Terrin	Mimring	Nieznana
Thuviel	Nieznany z imienia	Elf
Vrael	Umaroth	Elf	Przywódca zakonu
Nieznany	Agaravel	Nieznana
Nieznany	Beroan	Nieznana
Nieznany	Briam	Nieznana
Nieznany	Cuaroc	Nieznana
Nieznany	Eridor	Nieznana
Nieznany	Fundor	Nieznana
Nieznany	Gretiem	Nieznana
Nieznany	Hírador	Nieznana
Nieznany	Iormúngr	Nieznana
Nieznany	Jura	Nieznana
Nieznany	Lenora	Nieznana
Nieznany	Miremel	Nieznana
Nieznany	Ohen Potężny	Nieznana
Nieznany	Opheila	Nieznana
Nieznany	Roslarb	Nieznana
Nieznany	Vanilor	Nieznana

Ciekawostki

• Żaden krasnolud przed pokonaniem Galbatorixa nigdy nie dosiadał smoka. Pierwszym z nich, który tego dokonał był Orik.