Przywołanie istoty

Przywołanie istoty — jedna z podstawowych umiejętności maga polegająca na odtworzeniu prawdziwej formy obiektu bądź żywego stworzenia. Sztuka ta należy do najtrudniejszych i tylko mistrzowie magii mogą się jej podjąć, nie ryzykując życiem.

Wśród magów, którzy z powodzeniem użyli tego rodzaju magii, znajdują się Eragon oraz Arya.

Opis

❞	Można wymówić imię przedmiotu w pradawnej mowie i przywołać jego prawdziwą postać. Wymaga to lat pracy i wielkiej dyscypliny. Nagrodą jest bsolutna władza nad tym przedmiotem.	❞
— Arya, Eragon, rozdział Próba Aryi

Przywołanie istoty wymaga doskonałej znajomości oraz rozumienia obiektu, który chce się odtworzyć. Odbywa się poprzez wypowiedzenie jego prawdziwego imienia i wówczas obok oryginału pojawia się jego niematerialna kopia. Mag, który zdoła przywołać istotę przedmiotu, ma nad nim całkowitą kontrolę.

Umiejętność przywołania istoty nie stanowi jednak warunku koniecznego, by zapanować nad obiektem. Eragon był na przykład w stanie kontrolować Sloana, znając tylko jego prawdziwe imię.

Historia

Bliźniacy, którzy dostali za zadanie sprawdzić umiejętności Eragona przybyłego do Farthen Dûru, po zleceniu mu dwóch prostych sztuczek magicznych kazali mu przywołać istotę srebra, wiedząc, że sztuka ta przerasta młodego Jeźdźca. Przed wypróbowaniem swych sił Eragona powstrzymała Arya, która wściekła się na Bliźniaków. Wówczas sama przywołała istotę srebra, tworząc obraz pierścienia.

Pod koniec swojego szkolenia Eragon zapytał Glaedra, dlaczego Oromis nie nauczył go sztuki przywoływania istoty. Złoty smok wyjaśnił, że jest to magia bardzo trudna, lecz mająca niewiele praktycznych zastosowań. Eragon jednak uparł się, by choć spróbować jej użyć, przekonany, że jeśli podoła tej trudnej sztuce, odzyska nadzieję na to, że zdoła pokonać Galbatorixa. Glaedr niechętnie zgodził się, i po dłuższym zastanowieniu Eragon zdecydował się przywołać istotę swojego miecza, Brisingra, który znał dość dobrze. Pod okiem mistrza i Saphiry z powodzeniem stworzył niematerialną kopię miecza.

Glaedr wspomniał o tym, że znajomość prawdziwego imienia nie jest konieczna, by przywołać istotę, o ile mag zna obiekt swojej magii dość dobrze i jest w stanie jednoznacznie wyrazić swoje zamiary w umyśle.