Król Palancar – ludzki król, który stał na czele rodu Broddringów, pierwszych stałych ludzkich osadników w Alagaësii. Jego imieniem nazwano Dolinę Palancar.
Historia[]
Zasiedlenie Alagaësii przez ludzi[]
Uciekając z ojczystej krainy przed wojną i głodem[1], a być może także przed krwiożerczymi Ra'zacami i Lethrblakami, Palancar poprowadził uchodźców do Alagaësii, zabierając ze sobą tylu obywateli, ilu mógł, z każdego regionu, którym kiedyś władał. Emigrował, uciekając do krain, na których istnienie miał nadzieję.
Ujrzawszy obce brzegi Alagaësii, uchodźcy zamierzali, jak się wydaje, skolonizować Surdę, lecz gdy mieli już dotrzeć do lądu, niespodziewana burza zepchnęła ich z powrotem na otwarte morze. Gdy Palancar i Broddringowie zdołali skierować się z powrotem w stronę lądu, trafili w rejon Kośćca. Palancar pozostał skupiony na znalezieniu nowego domu dla siebie i swoich zwolenników i poprowadził flotę dalej, zatrzymując się co najmniej dwa razy po drodze: raz w osłoniętej zatoce otoczonej górami, gdzie założyli osadę, która później stała się miastem Kuasta, i ponownie w Teirmie, gdzie nawiązał kontakt zarówno z elfami, jak i Smoczymi Jeźdźcami, którzy pozwolili Palancarowi zasiedlić wszelkie ziemie jeszcze niezajęte przez nich ani krasnoludy. Onieśmielony potęgą elfów i Jeźdźców, Palancar zgodził się i poprowadził swoich zwolenników na wędrówkę w poszukiwaniu odpowiedniego domu. Broddringowie wędrowali po kontynencie Alagaësii przez wiele lat, aż dotarli do niezamieszkanej doliny, którą później nazwali na cześć swojego władcy Doliną Palancar.
Szaleństwo Palancara[]
Osobny artykuł: Kryzys Palancara
Gdy osiedlili się w niezamieszkanej dolinie, wypędzając lokalne plemiona urgali i zakładając miasto Therinsford, Palancar próbował rozszerzyć swoje terytorium, atakując elfy (nieznany jest powód, dla którego to zrobił, zwłaszcza po tym, jak był świadkiem potęgi elfickiej armii w Teirmie: mnich Heslan zasugerował w Domia abr Wyrda, że Palancar mógł być we wczesnym stadium demencji, zaś inną możliwością jest to, że Palancar próbował przenieść swój naród dalej w głąb lądu, aby uniknąć pościgu Ra'zaców i Lethrblak). Trzykrotnie zaatakowali i trzykrotnie ponieśli klęskę, a ich armia prawie została zniszczona.
Szlachta Broddringów, niewątpliwie obawiając się, że ściągną na siebie gniew elfów, błagali króla o negocjacje, ale ten odmówił. Spotkali się więc osobiście z elfami i w tajemnicy wynegocjowali traktat pokojowy. Z pomocą Smoczych Jeźdźców udało im się obalić Palancara i wygnać go, a także zmusić jego rodzinę do wycofania się z pełnienia funkcji w systemie politycznym Broddringów. Anurin, ówczesny przywódca Jeźdźców, pozwolił ludziom dołączyć do zakonu Jeźdźców, aby złagodzić napięcia między elfami, Jeźdźcami i ludźmi.
Rodzina Palancara i jej potomkowie nigdy tak naprawdę nie opuścili ziem swojego dawnego królestwa, ponieważ Jeźdźcy nie mieli zamiaru wymordować klanu królewskiego ani jego najwierniejszych zwolenników, którzy pozostali. W rezultacie wielu współczesnych mieszkańców Doliny Palancar to odlegli potomkowie króla Palancara.
Śmierć i sukcesja[]
Palancar został ostatecznie zamordowany, z nieznanych przyczyn, przez swojego syna, możliwe, że Thanebranda Dawcę Pierścienia (następcę Palancara i pierwszego króla Królestwa Broddring władającego Ilireą). Utarło się przekonanie, że nad rodem Palancara zawisła klątwa; jego linia krwi naznaczona była korupcją, zdradą i morderstwami, ale mimo wszystko rodzina Palancara i ich wciąż lojalni zwolennicy nigdy nie opuścili doliny. Dlatego też Jeźdźcy zbudowali placówkę Edoc'sil (później znaną jako Ristvak'baen) na górze Utgard, aby upewnić się, że nigdy więcej nie powstaną i nie zakłócą nowego pokoju.
W dalszej kolejności linia krwi rodziny królewskiej pozostała wśród mieszkańców Doliny Palancar. Potomkami Palancara byli m.in. Eragon, Murtagh, Roran, Selena i Garrow. Oznaczałoby to, że rodzina królewska Surdy (która najwyraźniej mogła wywodzić się od króla Palancara) jest dalekim krewnym rodziny Eragona, a także różnych innych rodzin z Carvahall i Therinsfordu.
Palancar był uważany za szalonego króla, o czym świadczą liczne odniesienia. Osoby, których pomysły wydają się dziwaczne, są czasami nazywane „szalonymi jak stary Palancar”. Jak na ironię, to jeden z potomków Palancara, Eragon Cieniobójca, zabił Galbatorixa, człowieka, który uzurpował sobie władzę nad królestwem założonym przez Palancara.
Ciekawostki[]
- Wśród ludzi funkcjonuje powiedzenie: "Szalony jak król Palancar".
| Poprzednik | Pozycja | Następca |
|---|---|---|
| brak | Władca królestwa Broddring | Thanebrand Dawca Pierścienia |
- ↑ Najstarszy, rozdział Strzała w serce