Nasuada – córka Ajihada, która przejęła po ojcu tytuł przywódczyni Vardenów i dzierżyła go podczas Wojny Jeźdźców. Była także głównodowodzącą wojsk w kampanii przeciwko Galbatorixowi i jego Imperium. Obecnie Nasuada jest królową Królestwa Broddring, . Jej osobistym wasalem jest Eragon Cieniobójca.
Wygląd
Nasuada to postawna, młoda kobieta. Jest ciemnoskóra, jak jej ojciec. Ma piękną twarz, czarne, migdałowe oczy, szerokie usta i zaokrąglone kości policzkowe. Jej włosy przypominają mech i często są upięte w wymyślne warkocze i loki.
Od czasu Próby Długich Noży, jej przedramiona znaczy dziewięć blizn po nacięciach: sześć na lewym i trzy na prawym. Dolna prawa blizna jest najbardziej wyraźna, niemal dwukrotnie dłuższa i bardziej poszarpana od pozostałych, ponieważ to przy niej kobieta utraciła kontrolę nad nożem. Blizny są grube na około pół centymetra i nieco jaśniejsze od otaczającej skóry. Choć stanowią one pewną skazę na jej ciele, Nasuada nosi blizny z dumą, eksponując je poprzez noszenie koszul z krótkim rękawem.
Na oficjalnych audiencjach ubrana jest w eleganckie, bogate suknie. Na czas bitwy przyodziewa pełną zbroję i dosiada rumaka o imieniu Bitewny Grom. Nasuada w fałdach sukni ukrywa stary sztylet do obrony. Otacza ją też zawsze sześcioosobowa formacja strażników o nazwie Nocne Jastrzębie. Jej osobistą służką jest Farica.
Charakter
Nasuada była zaznajamiana z tajemnicami i regułami rządzącymi polityką od dziecka. Dzięki temu jest sprytna i potrafi być przebiegła. Potrafiła wymanewrować wrogów Ajihada i nie ujawnić swego udziału. Była oddana całkowicie swemu ojcu, aż do jego śmierci. Od razu zorientowała się, iż Rada Starszych chce uczynić z niej swą marionetkę. Dzięki pomocy Eragona, nie doszło do tego.
Nasuada prowadzi silne i zdecydowane rządy. Jest też w swym postępowaniu bardzo konsekwentna. Dlatego też kazała powiesić winnego napaści na urgalskich współtowarzyszy broni Othmunda. Potrafi też podejmować kontrowersyjne decyzje, jak ta z przyjęciem do sojuszy szczepu Bolveg z Nar Garzhvogiem na czele. Wymaga też absolutnego posłuszeństwa, co nie znaczy, że nie jest otwarta na doradców. Jest też zdolna do największych poświęceń w imię Vardenów. Dowiodła tego podczas odbycia i wygrania Próby Długich Noży. W czasie bitew walczy wraz z żołnierzami, a nie ogranicza się tylko do kierowania przebiegiem działań zbrojnych.
Własności
- Sztylet: Nasuada posiadała wysadzany klejnotami sztylet chowany w pochwie. Najpierw nosiła go przytroczonego do jej talii, później do przedrabienia, a w końcu ukryła go w fałdach sukni, na wypadek, gdyby ktoś zaatakował ją w nieoczekiwanym momencie.
- Mniejszy nóż: liczącą ok. 10 cm broń Nasuada nosiła ukrytą w gorsecie bielizny.
- 'Łuk i strzały: kobieta walczyła w bitwie o Farthen Dûr jako łuczniczka, a później kontynuowała doskonalenie łucznictwa.
- Zbroja: Nasuada nosiła metalową zbroję i posiadała umiejętność posługiwania się barierami umysłowymi, czego nauczył ją jednonogi mężczyzna o imieniu Hargrove.
- Koń: ogier Nasuady nosił imię Bitewny Grom.
- Zaostrzona łyżka: podczas uwięzienia w Urû'baenie, Nasuada zdołała naostrzyć łyżkę i zabić nią strażnika i dwóch żołnierzy.
Historia
Przeszłość
Nasuada wychowywała się bez matki. Ajihad przybył z nią do Tronjheimu, gdy była małym dzieckiem. Ajihad uczył ją dowodzenia od najmłodszych lat, by kiedyś mogła zająć jego miejsce.
Eragon
Bitwa o Farthen Dûr
Gdy do Farthen Dûru przybyli Eragon (z Saphirą) i Murtagh, odwiedziła ich obu - Jeźdźca w Smoczej Twierdzy, zaś Murtagha w więzieniu. Do komnaty nad Isidar Mithrimem dostała się za pomocą systemu kołowrotów, używanych do windowania na górę towarów. Chciała poznać z bliska nowego Jeźdźca.
Gdy do dowództwa Vardenów doszły wieści o zbliżającej się armii urgalskiej pod dowództwem Durzy, ojciec kazał jej opuścić Tronjheim wraz z kobietami i dziećmi. Ona jednak nie posłuchała go i pozostała, czynnie włączając się w bitwę. Walczyła z łuku. Nie zraziła się gniewem Ajihada, gdy ten dowiedział się, że córka zignorowała jego rozkaz.
Podczas jednego z rajdów na ukrywające się w tunelach urgale, oddział Ajihada wpadł w zasadzkę zaaranżowaną przez Bliźniaków. Przywódca Vardenów odniósł śmiertelne rany, lecz przed śmiercią poprosił Eragona, by ten nie dopuścił do chaosu w kręgach vardeńskich.
Najstarszy
Objęcie przywództwa
Eragon na audiencji u Nasuady
Eragon miał obawy w związku z Nasuadą, przypominając sobie przepowiednię zapowiadającą jego romans z kobietą arystokratycznego pochodzenia (początkowo sądził, że przepowiednia dotyczyła Nasuady, choć później okazało się, że prawdziwą miłością Eragona była elfia księżniczka Arya). Po śmierci Ajihada, Rada Starszych wytypowała pogrążoną w smutku Nasuadę na swego kandydata. Rada miała zamiar uczynić z niej swoją marionetkę, jednak nie doceniła bystrości kobiety. Z kolei Eragon, wplątany w polityczne machinacje i wyczuwając kolejne, zwiódł Radę i złożył swój hołd lenny tylko i wyłącznie Nasuadzie. Podczas oficjalnej uroczystości wyboru przywódcy Eragon powtórzył swój hołd, dając w ręce dziewczyny olbrzymią władzę i wzbudzając kontrowersje wśród oficjeli Vardenów.
Pierwszym śmiałym krokiem Nasuady jako przywódczyni była przeprowadzka Vardenów z Tronjheimu do Surdy. Uznała to lepszą lokalizację pod względem strategicznym, ponadto król Orrin popierał działania Vardenów, którzy posiadali tam swoje rodziny i był długoletnim przyjacielem Nasuady.
Podczas tego trudnego procesu przywódczyni musiała się zmagać z licznymi problemami, zwłaszcza logistycznymi i finansowymi. By im zapobiec, poprosiła Orrina o dodatkowe dotacje. Król odmówił i Nasuada została zmuszona do zdobycia własnego źródła dochodów. W tym celu nakazała Du Vrangr Gata rozpocząć na masową skalę produkcję koronek. Dzięki temu, iż miały być wytwarzane przy pomocy magii, miały być tanie i łatwo dostępne. W szybkim czasie widmo głodu nad armią Vardenów zostało zażegnane.
Nasuada nawiązała również bliższy kontakt z pobłogosławionym przez Eragona, magicznym dzieckiem Elvą, zdolną między innymi do wyczuwania złych intencji oraz przepowiadania najbliższej przyszłości, i nakłoniła ją do pomocy. Dziewczynka ochroniła ją przed zamachem na jej życie przeprowadzonym przez Czarną Rękę, koordynowanym przez człeka imieniem Drajl. Od tego czasu Elva nie odstawała na krok od Nasuady.
Bitwa na Płonących Równinach
Gdy vardeńskim szpiegom udało się przełamać iluzję Galbatorixa i odkryć maszerującą na Surdę stutysięczną armię, Orrin oddał dowództwo nad całą kampanią przeciw Imperium Nasuadzie. Dzięki jej szybkim decyzjom, połączona armia Surdy i Vardenów została zmobilizowana i w stanęła na Płonących Równinach, niedaleko Melian i nad brzegiem rzeki Jiet. Nasuada przed bitwą przyjęła propozycję sojuszu z urgalskim szczepem Bolveg, reprezentowanym przez nar Garzhvoga. Decyzja ta wzbudziła dezaprobatę u jej zastępcy Jörmundura, jak również przybyłego z Ellesméry Eragona. Przywódczyni przystała także na kontrowersyjny pomysł Angeli, by zatruć jedzenie przeciwników. Zrobiła to, bo to mogło pozwolić im przetrwać. W czasie bitwy walczyła dzielnie i mimo magicznych barier wzniesionych przez Eragona została ranna.
Brisingr
Próba Długich Noży
Nasuada podczas Próby Długich Noży
Po bitwie, Nasuada weszła w konflikt z Wędrownymi Szczepami, z Fadawarem na czele. By zachować swoje przywództwo nad Vardenami, zgodziła się poddać Próbie Długich Noży. Na szali postawiła los swojego ludu. Mogła zyskać jednak władzę na Szczepami i ich bogactwami, które mogły pozwolić Vardenom wygrać wojnę. Podczas próby dokonała rekordowej liczby ośmiu cięć, co dało jej przywództwo nad plemieniem pokonanego. Zyskała też powszechny podziw i lojalność ludu Vardenów.
Bitwa nad rzeką Jiet
Krótko po powrocie Eragona z Helgrindu, obozowisko sprzymierzonych zostało zaatakowane przez ludzi nieczujących bólu, wysłanych przez Galbatorixa. Z powodu odniesionych przy Próbie Długich Noży ran, Nasuada nie mogła osobiście uczestniczyć w bitwie. Wysłała zatem swe oddziały oraz urgale, by wspomogły kawalerię Orrina. Dodatkowo do pojedynku z Eragonem stanął Murtagh. Dzięki pomocy Aryi i dwunastki elfich magów, Jeździec Vardenów wygrał walkę, nie udało mu się jednak pojmać przeciwników, którzy uciekli.
Następnego dnia po bitwie Nasuada wysłała Eragona do Bregan, siedziby rodowej Dûrgrimst Ingeitum, by tam spotkał się z Orikiem i razem udali się na wybór króla krasnoludów do Tronjheimu. Saphira zaś miała pozostać z Vardenami, którzy szykowali się do zdobycia miasta Feinster.
Oblężenie Feinster
Podczas oblężenia Feinster, wojska Vardenów pozostawały odsłonięte bez wsparcia Eragona i Saphiry. By opóźnić walki i dać czas na powrót Jeźdźcowi, Nasuada kazała budować machiny oblężnicze. Zaaprobowała pomysł Aryi i Blödhgarma, by potajemnie wedrzeć się na mury i otworzyć bramy. Jednak magowie Galbatorixa wykryli ich i sprowadzili żołnierzy. Złapanym w pułapkę pomógł Eragon. Udało się otworzyć wrota i wpuścić żołnierzy. Nasuada nadzorował przebieg starć z grzbietu swego rumaka. Po bitwie Eragon zdradził Nasuadzie prawdę o Oromisie i Glaedrze. Zdradził jej też sekret Eldunari.
Dziedzictwo
Porwanie i tortury u Galbatorixa
Krótko po zdobyciu przez Vardenów Dras-Leony, w nocy Murtagh i Cierń wdarli się do obozu buntowników i porwali Nasuadę i zawieźli do Urû'baenu. Tam Galbatorix uwięził ją w Komnacie Prawdomówczyni. Podczas licznych odwiedzin pytał, czy do niej dołączy, a ona odmawiała, w odpowiedzi na co Galbatorix kazał Murtaghowi torturować ją rozgrzanym żelaznym prętem. Później król rozszerzył tortury o czerwia grzebaka oraz manipulacje zmysłami, wskutek których Nasuada widziała, słyszała i czuła rzeczy, które nie były prawdziwe.
Pomimo tortur, narastająca miłość Murtagha do Nasuady pozwoliła mu chronić ją najlepiej, jak potrafił. Potajemnie odwiedzał ją, wysłuchiwał, pocieszał, a także uśmierzał jej ból i zdradzał, jak może przygotować się na kolejne tortury, tak aby odczuwała jak najmniejszy ból. Murtagh sam również zwierzał jej się ze swoich dylematów. Choć Nasuada początkowo czuła do niego urazę, w końcu polubiła go i zaczęła odwzajemniać jego uczucia.
Wciąż będąc więźniem Galbatorixa, Nasuada została zabrana do sali tronowej, gdzie była świadkiem ostatecznego starcia Eragona z królem.
Królowa Królestwa Broddring
Po śmierci Galbatorixa Nasuada została uwolniona i uratowana przez Murtagha i Ciernia, którzy wyleczyli ją z ran odniesionych podczas długich tortur. Murtagh zdecydował jednak, że najlepiej będzie, jeśli sam skaże się na wygnanie, dając sobie czas i przestrzeń na zaleczenie ran po wszystkim, co zrobił im Galbatorix. Nasuada była zasmucona jego decyzją, lecz ją zaakceptowała.
Po burzliwym głosowaniu, Nasuada została wybrana najwyższą królową Królestwa Broddring.
Murtagh
Azyl dla Murtagha
Nasuada gościła w swoim dworze Murtagha, który został ranny po starciu z czarownicą Bachel. Jego obecność utrzymała w tajemnicy, ze względu na wrogą reputację, jaką Murtagh miał wśród mieszkańców nowego Królestwa Broddring. Po tym, jak mężczyzna odzyskał przytomność, oboje odbyli rozmowę na osobności. Podczas niej Nasuada poprosiła Murtagha, by został w Ilirei, i zdeklarowała, że w razie potrzeby poręczy za niego przed całą Alagaësią. Przyznała również, że rozumie jego czyny, gdyż nie wynikały z jego wyborów, i okazała mu kilka gestów wskazujących na jej zaufanie oraz romantyczne uczucia, jakimi obdarzyła Murtagha.
Relacje romantyczne
Nasuada rozważała Orrina jako potencjalnego partnera, ale nie żywiła do niego żadnych romantycznych uczuć, myśląc, że jeśli się pobiorą, to z powodów politycznych, a nie z miłości.
Później, podczas niewoli w Uru'baenie, zrodziło się w niej silne zaufanie i przywiązanie do Murtagha. Pozwoliła mu się przytulić i pocieszyć, na co nigdy nie pozwoliłaby nikomu innemu. Ich relacja jest trudna i jak dotąd nie wyniknął z niej romans; Christopher Paolini zasugerował, że wszelkie uczucia Nasuady do Murtagha zostałyby podważone przez liczne okrucieństwa, których dopuścił się w niewoli Galbatorixa; jak sama powiedziała: „Nie mogę wybaczyć, ale rozumiem”. Związek z Murtaghiem byłby zresztą kontrowersyjny i mógłby podważyć jej miłość i szacunek poddanych, ze względu na jego dawne czyny pod jarzmem Galbatorixa. Później przyznała, że nienawidziła go za to, co jej zrobił, tylko na początku, ponieważ zrozumiała, że to nie był jego wybór. Po starciu Murtagha z Bachel, Nasuada sama poprosiła go o pozostanie przy niej w Ilirei i zadeklarowała, że w razie potrzeby poręczy za niego przed całą Alagaësią. Wyraziła również swoje zaufanie do Murtagha.
| Poprzednik | Pozycja | Następca |
|---|---|---|
| Galbatorix | Władca Królestwa Broddring | Nie dotyczy |