Nal Gorgoth – duża osada zlokalizowana w Dolinie Snów w północnej części Kośćca. Była zamieszkana przez kult Du Eld Draumar, znany również jako Śniący, pod przywództwem Bachel.
Opis[]
Nal Gorgoth leży w dolinie znajdującej się głęboko w północnej części pasma górskiego Kościec, na północnym brzegu Zatoki Fundor. Według Umarotha, jest to okropne miejsce, gdzie ziemia robi się gorąca pod stopami wędrowców. Samą osadę stanowią starożytne budowle, które wyglądają na wzniesione przez krasnoludy, lecz mające w sobie coś z elfickiej gracji, a ponadto oznaczone tajemniczymi runami. Dachy domów były kopulaste, co stanowiło unikat w Alagaësii. W grymzach wycięto rzeźby przypominające warczące smoki i pokryte hipnotyzującymi wzorami, nadając wiosce poczucie drapieżności i tajemniczości. Budynki wioski były ułożone w przecinające się kręgi, przypominające fale rozchodzące się na wodzie.
Nal Gorgoth było starą wioską; możliwe nawet, że jej historia sięga czasów sprzed epoki Szarego Ludu. Duża część jej architektury była nadgryziona zębem czasu. Świątynia Bachel, znajdująca się w centrum wioski, była szczególnie zniszczona, podobnie jak wiele innych rzeźb i struktur, nadając im przerażający, bezlitosny wygląd. Pod nią ciągnął się rozległy kompleks lochów do przetrzymywania więźniów lub tych, których Śniący chcieli zniewolić. W tym celu służyła kombinacja Tchnienia i narkotyku Vorgethan, hamującego magię. Atrium świątyni Bachel było wystarczająco rozległe, by smok taki jak Cierń mógł się w nim swobodnie poruszać.
Godnym uwagi elementem architektury była również wieża z krzemienia, w której Draumarowie hodowali i zabijali wrony do tworzenia swoich amuletów magicznej ochrony.
Jaskinie i tunele pod górą w pobliżu świątyni prowadziły do Oth Orum, tak zwanego „serca świata”. Żyły tam plugawe stworzenia, takie jak palcoszczury i owady cienia. Oth Arum było również źródłem magii znanej jako „Tchnienie”. Jaskinia tam prowadząca była wypełniona korytarzami, oświetlonymi bioluminescencyjnym blaskiem i również wystarczająco dużymi, aby smok mógł przez nie przejść. Tchnienie sprawiał, że powietrze było gorące i trudne do oddychania, chyba że chroniła je moc Azlagûra. Samo Oth Orum było rozległym pomieszczeniem wypełnionym ogromnymi monolitycznymi, kryształowymi iglicami, które były dość ostre. Ogromna dziura w środku podłogi pozwalała na wydostawanie się Tchnienia. Przestrzeń poniżej Oth Orum była zbyt ciemna, aby ją zobaczyć, ale mogła być legowiskiem Azlagûra, ponieważ Murtagh był w stanie wyczuć jego ogromną, przepełnioną wściekłością świadomość.
Nal Gorgoth zostało w dużej mierze zniszczone przez Ciernia, Murtagha i Uveka w czasie ich walki przeciwko Bachel. Największych zniszczeń dokonał smok, który zrównał budowle z ziemią lub je podpalił.
Historia[]
Przeszłość[]
Niewiele wiadomo o wczesnej historii Nal Gorgoth, a jeszcze mniej o jego pochodzeniu. Mówi się, że istnieje sprzed czasów Szarego Ludu. W pewnym momencie jego historii matka Bachel, elfka, która zakochała się w ludzkim drwalu, osiedliła się w pobliżu. Została mówczynią Du Eld Draumar i przewodziła im, dopóki Bachel nie zabiła swojej matki, by zająć jej miejsce jako Mówczyni Azlagûra.
W pewnym momencie Angela spotkała się z Bachel pod pseudonimem „Uluthrek” (taki nosiła tytuł wśród urgali). Był to pierwszy raz, kiedy Mówczyni użyła swoich mocy, aby poruszyć ziemię w Dolinie Snów Nal Gorgoth, ale kiedy spotkała zielarkę, Bachel zrobiła to, czego nigdy nie zrobiła dla nikogo innego, i spotkała się z Angelą poza murami Nal Gorgoth, co było świadectwem mocy Angeli.
Pewnego razu, na rozkaz Smoczych Jeźdźców, Galbatorix został wysłany, aby znaleźć Nal Gorgoth, i pojawił się tam po tym, jak jego smok i towarzysze zostali zabici. Bachel okłamała i zmanipulowała Galbatorixa, wysyłając go z powrotem do Jeźdźców zażądać kolejnego smoka, po tym, jak „szepnęła mu do ucha”, aby pogłębić jego szaleństwo.
Galbarotix i Morzan, będąc na wygnaniu, powrócili później ze smoczym pisklęciem, a Bachel wysłała ich jako swoich niewolników, aby zniszczyli Jeźdźców. Plan ten powiódł się niemal w całości: przy życiu pozostali jedynie Brom, Oromis i Glaedr, a także Eldunarí, których pojmał Galbatorix, oraz ci pod dowództwem Umarotha, ukryci w Krypcie Dusz na Vroengardzie.
Bachel spotkała również Durzę, gdy ten przybył do Nal Gorgoth i spędził czas w Studni Złego Snu. Według Bachel, rozszerzyło to jego wizje poza normalny zakres mocy Cienia, czyniąc go znacznie bardziej przebiegłym i niebezpiecznym. Bachel twierdziła, że Durza spędził lata w Nal Gorgoth, gdzie prawdopodobnie pomógł nauczyć Galbatorixa części jego magii.
Jeszcze później Bachel miała do czynienia z Saerlithem, członkiem Zaprzysiężonych służącym Galbatorixowi. Niewiele wiadomo o tym momencie w historii Nal Gorgoth, poza tym, że Bachel manipulowała nim i najwyraźniej współpracowała z nim, podobnie jak z Galbatorixem i innymi Zaprzysiężonymi.
W pewnym momencie swoich rządów, Galbatorix najwyraźniej prowadził kampanię przeciwko Draumarom, ponieważ postrzegał ich jako zagrożenie. Im jednak udało się przetrwać ataki szalonego króla i Zaprzysiężonych.
Murtagh[]
Około roku po upadku Galbatorixa, do Nal Gorgoth przybył Murtagh, poszukujący czarownicy Bachel i pragnący poznać kryjące się w dolinie zagrożenie, potencjalnie niebezpieczne dla nowo utworzonego Królestwa Broddring. Po trzech dniach względnie pokojowego pobytu Murtagh zapragnął uciec, jednak został pojmany i zniewolony, a także pozbawiony swojej magii. Kiedy udało mu się na krótką chwilę odzyskać moc, ponownie spróbował uciec, a także zabić Bachel. W przypływie szału Cierń zniszczył wioskę i Jeździec ze smokiem, jak również z zaprzyjaźnionym urgalem Uvekiem oraz kapłanką Alín, zdołali uciec.