|
Hasło Murtagh odnosi się do więcej niż jednego pojęcia. Jeśli szukasz innych znaczeń tego słowa, sprawdź Murtagh (ujednoznacznienie). |
Murtagh Morzansson (wym. MER-tag) – Smoczy Jeździec związany ze smokiem Cierniem, syn Seleny i Morzana, mężczyzny, który zdradził Zakon Smoczych Jeźdźców Galbatorixowi i pomógł mu go zniszczyć. Murtagh początkowo był sojusznikiem Eragona, lecz podczas pierwszej wspólnej bitwy został porwany i zmuszony do służby w Urû'baenie. Tam wykluł się dla niego Cierń, razem z którym został zmuszony do złożenia Galbatorixowi przysięgi posłuszeństwa w pradawnej mowie.
Murtagh jest jednym z głównych bohaterów cyklu Dziedzictwo oraz głównym bohaterem poświęconej mu dylogii. Rola Murtagha ewoluowała z kontr-bohatera Eragona w pierwszym tomie cyklu, przez głównego antagonistę w Najstarszym, jednego z dwóch głównych antagonistów (obok Galbatorixa) w Brisingr, po kontr-bohatera w Dziedzictwie. W swojej własnej powieści jest protagonistą.
Murtagh jest uważany za postać tragiczną, ponieważ jest silnle zdeterminowany przez swoje pochodzenie oraz służbę, do której został zmuszony, stojących w sprzeczności z jego własnymi przekonaniami i pragnieniami.
Biografia[]
Narodziny[]
Selena, młoda kobieta z wioski Carvahall, zakochała się w Morzanie. Po niemal trzech latach wspólnego podróżowania zaszła z nim w ciążę. Mężczyzna pragnął jednak utrzymać ten fakt w tajemnicy i więził Selenę w swoim zamku, nie przyznając się do sytuacji nikomu oprócz Galbatorixa. Po dziewięciu miesiącach w zamku Morzana na świat przyszedł Murtagh.
Młodość[]
Niewiele wiadomo o młodości Murtagha, choć dzielił się pewnymi urywkami na ten temat z Eragonem i Nasuadą. Zaraz po urodzeniu został zabrany od matki i przekazany niańce, a Selena mogła widywać syna tylko raz na kilka miesięcy, przez krótki czas[1]. Jako syn Morzana, mieszkając w jego dworze, Murtagh miał trudne i okrutne dzieciństwo. Kiedy chłopiec miał trzy lata, pewnego razu, gdy Morzan był pijany, wściekł się i rzucił w Murtagha swoim mieczem. Zar'roc ranił go, pozostawiając mu na plecach bliznę biegnącą od ramienia do biodra[2].
Po śmierci Morzana z ręki Broma, Selena powróciła do zamku męża, lecz krótko po tym zmarła. Osierocony Murtagh został zabrany do pałacu Galbatorixa, gdzie król zapewnił mu stosowne wykształcenie, m.in. w sztukach walki. Żyjąc w Urû'baenie, chłopak starał się, na ile to było możliwe, unikać dworskich intryg. Prawdopodobnie w tym okresie Murtagh poznał swojego mentora, Tornaca, który nauczał go przede wszystkim walki mieczem.
Odwiedzając Nasuadę w Komnacie Prawdomówczyni, nietrzeźwy Murtagh zwierzył się kobiecie z trudnego dorastania na dworze króla:
| ❞ | Czasem płacząc, czasem popadając we wściekłość, opowiedział jej o swoim dorastaniu w dworze Galbatorixa, o nieufności i zazdrości, których doświadczał jako syn Morzana, o szlachcicach, którzy próbowali go wykorzystać, aby zyskać względy króla, oraz o tęsknocie za matką, którą ledwie pamiętał.[3] | ❞ |
Ucieczka z Urû'baenu[]
Pewnego razu Galbatorix był świadkiem szermierczego treningu Murtagha pod okiem Tornaca i dostrzegł u młodzieńca szczególny talent. Postanowił włączyć go do programu dworskich pojedynków i już w pierwszym starciu postawił przeciwko Gorethowi, mężczyźnie uchodzącemu za jednego z najlepszych pojedynkowiczów. Murtagh bał się, lecz Tornac wspierał go z ukrycia, a poza tym nie mógł sprzeciwić się woli króla. Podczas walki Murtagh zdołał zadać decydującą ranę Gorethowi, lecz zamiast ogłosić go zwycięzcą, Galbatorix rozkazał mu dobić przeciwnika. Goreth błagał o litość, a Murtagh wcale nie chciał go zabijać, lecz zdawał sobie sprawę, że nie ma wyjścia. Goreth stał się pierwszym człowiekiem zabitym przez Murtagha[4].
Tuż po tym pojedynku, w dniu 18 urodzin, został wezwany przed oblicze Galbatorixa na prywatny posiłek. Król, w pozornie dobrym nastroju, zaoferował "przyjaźń" synowi swojego dawnego sojusznika, którą Murtagh przyjął. Dość szybko jednak pożałował swojej decyzji, kiedy Galbatorix wysłał go na czele grupy żołnierzy z rozkazem zniszczenia wioski Cantos, która słynęła z udzielania schronienia buntowników, i zamordowania wszystkich mieszkańców, bez względu na ich lojalność.
| ❞ | Jego ton był tak odmienny od tego, z którym miałem do czynienia wcześniej; uświadomił mi, że to nie litością ani dalekowzrocznością zyskuje lokalność ludu, lecz rządzi wyłącznie poprzzez brutalną siłę, kierując się własnymi namiętnościami. Właśnie w tym momencie postanowiłem uciec od niego i opuścić Urû'baen na zawsze. | ❞ |
Wydarzenia te spowodowały, że Murtagh postanowił zbiec z Urû'baenu wraz z Tornakiem. Galbatorix przewidział jednak ucieczkę chłopaka i wysłał strażników, by strzegli bram. Tornac zginął, raniony nożem w plecy, lecz Murtaghowi udało się zbiec. Śmierć przyjaciela głęboko wstrząsnęła Murtaghiem, który później zwierzył się Nasuadzie, iż Tornac był dla niego nie tylko nauczycielem, lecz niemal ojcem. Nauczał go, wysłuchiwał, pocieszał, ale i upominał, gdy Murtagh bywał zbyt arogancki.
Podróż do Gil'eadu[]
| ❞ | Nie należę ani do Vardenów, ani do Imperium. Nie jestem też lojalny wobec nikogo, poza samym sobą. | ❞ |
— Murtagh[5] | ||
Murtagh zbiegł do posiadłości dawnego przyjaciela, który udzielił mu schronienia, podczas gdy sam Murtagh zastanawiał się nad dalszymi krokami. Nie chciał ani stanąć po stronie Imperium, ani sprzymierzyć się z Vardenami. Gdy jednak usłyszał pogłoski o nowym Jeźdźcu w kraju, postanowił podążyć śladami Ra'zaców z nadziei na spotkanie go. Tropił stwory aż do okolic Dras-Leony, gdzie spotkał Eragona i Saphirę i uratował ich przed Ra'zacami, choć w starciu śmiertelną ranę odniósł Brom.
Po śmierci starego maga mężczyźni udali się do Gil'eadu, by odnaleźć człowieka imieniem Dormnad, mającego udzielić im wskazówek, jak trafić do Vardenów. Gdy Eragon został schwytany, Murtagh wraz Saphirą pomogli mu uciec, przy okazji ratując więzioną tam elfkę Aryę. Murtagh tymczasowo unieszkodliwił Cienia Durzę, trafiając go strzałą między oczy.
Poszukiwanie Vardenów[]
Murtagh zgodził się towarzyszyć Jeźdźcowi w drodze do Vardenów, choć nie chciał spotykać się z nimi osobiście. Podróż stała się tym bardziej nagląca ze względu na bardzo zły stan zdrowia Aryi. Wspólnie we względnie krótkim czasie przekroczyli Pustynię Hadaracką i stawili czoła łowcom niewolników. Murtagh zabił ich przywódcę, Torkenbranda, odcinając mu głowę, podczas gdy bandyta był nieprzytomny. Czyn ten wywołał konflikt między Murtaghiem a Eragonem, który kwestionował moralną słuszność takiego postępowania.
W końcu sojusznicy dotarli do kryjówki Vardenów, na zewnątrz której zostali zaatakowani przez grupę Kullów. Choć Murtagh był niechętny spotkaniu z Vardenami, mając w perspektywie to lub samotne starcie z Kullami, zgodził się towarzyszyć Eragonowi do kryjówki buntowników.
Walka u boku Vardenów i porwanie[]
| ❞ | Musisz być gotów chronić siebie i to, co jest ci drogie, bez względu na cenę. | ❞ |
— Murtagh | ||
Dopiero po dotarciu do Vardenów, w obliczu trudnej konfrontacji, Murtagh zdradził Eragonowi tajemnicę swojego pochodzenia. Odmówił poddaniu się badaniu umysłu przez Bliźniaków, najpotężniejszych magów Vardenów, które to badanie było obowiązkowe dla wszystkich nowych przybyszów. Kiedy przywódca rebeliantów Ajihad rozpoznał w Murtaghu syna Morzana, kazał go uwięzić w Tronjheimie. Tam poznał Nasuadę. Czas zabijał, czytając materiały dostarczone mu przez Vardenów z biblioteki Tronjhejmu.
Jakiś czas później Murtagh otrzymał szansę udowodnienia swoich sympatii, walcząc po stronie Vardenów w bitwie o Farthen Dûr. Przekonał do siebie Ajihada i osobiście towarzyszył przywódcy rebeliantów w przegnaniu pozostałych przy życiu urgali z tuneli o Farthen Dûru. Jednak mimo udzielonej Vardenom pomocy, Murtagh do samego końca utrzymywał, że nie chce sprzymierzyć się z nimi i walczyć przeciwko Imperium, jako że walka wywołałaby tylko chaos.
Powrót do Urû'baenu i wyklucie Ciernia[]
Murtagh i jego smok Cierń. Autor: Jeff Brown
Podczas ewakuacji tuneli, Murtagh stał się celm Bliźniaków współpracujących potajemnie z Kullami. W ten sposób, trzy dni po bitwie, mężczyzna został porwany i zabrany do Urû'baenu, przed oblicze Galbatorixa. Za karę za pomoc rebeliantom, król poddał go torturom, zarówno fizycznym, jak i psychicznym, ponadto otumaniał go narkotykiem vorgethan, by łatwiej go złamać. Murtagh był jednak dość silny, by konsekwentnie odmawiać złożenia mu przysięgi wierności. Jego zgubą okazał się czerwony smok, który wykluł się dla niego w pałacu Galbatorixa, tym samym czyniąc go Jeźdźcem. Murtagh nadał mu imię Cierń, i choć pokochał swojego towarzysza, stał się on jego zgubą, gdyż Galbatorix w końcu przełamał opór Murtagha, torturując również smoczę. Murtagh, a wraz z nim również Cierń, złożyli Galbatorixowi przysięgę wierności w prawdawnej mowie. Niedługo później Galbatorix przełamał ich mentalne bariery i poznał ich prawdziwe imiona, całkowicie ich niewoląc i poddając swojej woli.
Druga Wojna Jeźdźców[]
Bitwa na Płonących Równinach[]
Starcie z Eragonem nad Płonącymi Równinami. Autor: René Aigner
| ❞ | Cierń to mój smok, i będzie on cierniem dla wszystkich naszych wrogów. | ❞ |
— Murtagh | ||
Galbatorix nauczył Murtagha tajników czarnej magii i wręczył mu kilka sztuk Eldunarí (wszystkie zabrane młodym smokom), w których posiadaniu się znajdował. Tak wyposażony, Murtagh został wysłany na Płonące Równiny, gdzie imperialna armia miała zaatakować Surdę, w której wówczas skrywali się Vardeni. Dodatkowo Murtagh miał pojmać Eragona i Saphirę i dostarczyć ich Galbatorixowi.
Podczas bitwy Murtagh zabił króla krasnoludów, Hrothgara, a następnie starł się z Eragonem i Saphirą i zwyciężył pojedynek. W ostatnich momentach pojedynku zdradził, że jako syn Morzana i Seleny jest starszym bratem Eragona, będąc przekonanym, iż Eragon ma tych samych rodziców (żaden z nich nie wiedział jeszcze, iż prawdziwym ojcem Eragona jest Brom). Oprócz tego zabrał młodszemu bratu czerwony miecz Morzana, Zar'roca, mówiąc, że należy się on najstarszemu synowi Morzana, a nie najmłodszemu.
Najazd na Vardenów[]
Galbatorix był wściekły na Murtagha, iż pozwolił on Eragonowi i Saphirze uciec. Po tym, jak Eragon zabił Ra'zaców w ich własnej kryjówce, król dał upust swojej wściekłości, mszcząc się na Murtagu i Cierniu. Wymusił na nich złożenie dodatkowych przysiąg, które miały zapewnić ich całkowite posłuszeństwo. Murtagh stanął na czele nowego ataku na Vardenów, przewodząc armii nieczującej bólu. Ponownie starł się z Eragonem, który tym razem był wspierany magią Aryi i dwunastki innych elfów przysłanych przez Islanzadí. Podczas pojedynku Murtagh zaskoczył Eragona swoją elficką szybkością oraz siłą. Wyznał bratu, co on i Cierń wycierpieli z ręki Galbatorixa za litość okazaną Eragonowi i Saphirze. W odpowiedzi Eragon podpowiedział mu, że mogą uwolnić się spod jarzma złego króla, jeśli zdołają choć trochę odmienić swoje prawdziwe imiona, co zwolniłoby ich ze złożonych mu przysiąg. Murtagha szczerze zaintrygowała ta możliwość i postanowił ją wpierw dokładnie zbadać, lecz jednocześnie zdawał sobie sprawę, iż nie zdołają się wraz z Cierniem dostatecznie zmienić w krótkim czasie. Rozjuszony, zaatakował Eragona, który połączył swoje siły z elfami i postanowił poddać Murtagha sprawdzianowi umiejętności magicznych. Eragonowi udało się pokonać Murtagha w tym pojedynku, choć on i kilku elfów zemdlało z wysiłku. To pozwoliło Murtaghowi i Cierniowi uciec, choć przed odlotem do Urû'baenu zapowiedzieli, że powrócą silniejsi niż kiedykolwiek i pokonają Eragona i Saphirę raz na zawsze.
Powrót do Gil'eadu[]
Murtagh i Cierń wrócili do Urû'baenu i stamtąd udali się do Gil'eadu, gdzie wdali się w walkę z Oromisem i Glaedrem. Stary Jeździec dostrzegł w oczach chłopaka strach, mimo którego Murtagh walczył zaciekle. Używając ogromnego zapasu energii zgromadzonego w mieczu Naegling, Oromis pojedynkował się z Murtaghiem, podczas gdy Glaedr walczył z Cierniem. Czerwony smok okazał się szybszy i silniejszy, niż oczekiwał tego Glaedr, z kolei Murtagh utrzymywał koncentrację znacznie dłużej, niż spodziewał się Oromis. Podczas walki Murtagh zdawał się być zły, że Oromis nie ujawnił wcześniej swojego istnienia, i że stary mistrz mógł mu pomóc. W pewnym momencie Galbatorix przejął pełną kontrolę nad Murtaghiem, przemawiając jego ustami do Oromisa i Glaedra i próbując ich przekonać do sprzymierzenia się z królem Imperium. Mistrzowie odmówili, a po chwili Oromis dostał ataku, w wyniku którego miecz wyśliznął mu się z ręki. Galbatorix wykorzystał ten moment, by rękami Murtagha zadać staremu Jeźdźcowi śmiertelny cios. Glaedr usiłował zanieść Oromisa z powrotem do elfów, lecz został zabity (cieleśnie) przez Ciernia.
Porwanie Nasuady[]
Murtagh odegrał kluczową rolę w obronie Dras-Leony, strzegąc jej bram po przybyciu armii Vardenów. Armia obozowała pod miastem kilka dni, a gdy w końcu zaatakowali, Murtagh dosiadł Ciernia i starł się z Eragonem i Saphirą. Eragon użył energii z Arenu, żeby zranić Ciernia, co rozwścieczyło Murtagha; mężczyzna zapowiedział, że powróci, po czym odlecieli w kierunku stolicy. Ich ucieczka pozwoliła Vardenom przejąć miasto, choć Murtagh twierdził, że jest ono bezwartościowe dla Galbatorixa.
Niedługo później, nocą, Murtagh i Cierń zaatakowali obóz Vardenów i porwali Nasuadę, którą zabrali do Urû'baenu. Galbatorix umieścił ją w Komnacie Prawdomówczyni i poddał serii tortur. Później Murtagh zdradził Nasuadzie, że to on poddał pomysł porwania i torturowania jej, po tym jak Galbatorix zamierzał po prostu ją zabić. Murtagh był zmuszony osobiście poddawać Nasuadę torturom poprzez przykładanie gorącego pogrzebacza. W późniejszych dniach po kryjomu Murtagh przemykał się do komnaty Nasuady i pocieszał ją, a używając zaklęć, zmniejszał jej cierpienia. Jego odwiedziny pomogły Nasuadzie nie popaść w obłęd i mimo okrutnych okoliczności cieszyli się nawzajem swoim towarzystwem. Murtagh zdradzał Nasuadzie, czego może się spodziewać po kolejnych torturach planowanych przez Galbatorixa i w jaki sposób może się przed nimi obronić. Pewnego dnia siedząc razem pod ścianą bardzo się do siebie zbliżyli, a Murtagh przysiągł Nasuadzie, że za wszelką cenę będzie próbował ją uwolnić. Na jej prośbę niechętnie zgodził się ją zabić, jeśli ucieczka okaże się niemożliwa.
Ostateczne starcie z Galbatorixem[]
Starcie w sali tronowej. Autor: Jeff Brown
Murtagh pracował nad planem uwolnienia Nasuady, lecz atak Eragona i Vardenów na stolicę powstrzymał go przed jego realizacją. Gdy Eragon w końcu stawił czoła Galbatorixowi w jego sali tronowej, król odmówił osobistej walki, wyznaczając Murtagha do pojedynkowania się w jego imieniu. Murtagh szybko pokonał Eragona i zamachnął się do śmiertelnego ciosu, lecz został powstrzymany przez Galbatorixa. Pojedynek trwał dalej i wykorzystując Drogę Wiedzy, Eragon zdał sobie sprawę, że Murtagh jest lepszym szermierzem i jest znacznie bardziej zdeterminowany, dość, by zwyciężyć w tym pojedynku. Celowo dał Murtaghowi szansę na zadanie ciosu, raniąc ich obu i kończąc pojedynek, który według Galbatorixa zwyciężył Eragon. Sczepieni mieczami, Eragon i Murtagh dyskutowali w tajemnicy przed Galbatorixem. Murtagh zauważył, że główną różnicą między nim a Eragonem jest fakt, że Murtagh nigdy nie był skłonny się poświęcić; w tym momencie odkrył, że jego prawdziwe imię zmieniło się. Pomógł swojemu przyrodniemu bratu, używając Imienia Imion, aby zdjąć z Galbatorixa jego zaklęcia ochronne, co umożliwiło Eragonowi przypuszczenie mentalnego ataku, który ostatecznie zmusił króla do popełnienia magicznego samobójstwa.
Po śmierci Galbatorixa Murtagh postanowił podjąć tułaczkę po Alagaësii. Jak wyznał Eragonowi, wraz z Cierniem potrzebowali czasu, aby zagoić rany, ale też by nie sprawiać kłopotów Nasuadzie; poza tym nie było krainy ani rasy, która przyjąłby ich z otwartymi ramionami. Zwrócił się z prośbą do Eragona, aby zaopiekował się on Nasuadą i zapewnił jej ochronę. Mężczyźni ostatecznie pogodzili się i nazwali się braćmi.
Konfrontacja z Sarrosem[]
W ciągu roku po zakończeniu wojny, Murtagh zaangażował się w poszukiwania tajemniczego czarnego kamienia. Zapłacił człowiekowi imieniem Sarros, aby znalazł kamień, a po jakimś czasie umówił się na spotkanie z nim w mieście Ceunon, podczas święta Maddentide. Murtagh przybył do miasta, do tawerny Syte Jadło. Oczekując Sarrosa, niezamierzenie wdał się w dyskusję z Essie, zbuntowaną córką właścicieli lokalu. Dziewczynka żaliła się na niesprawiedliwe potraktowanie ze strony swojej przyjaciółki, a Murtagh wysłuchał jej z cierpliwością i zainteresowaniem. W końcu Sarros przybył do tawerny i dosiadł się do Murtagha, niechętny obecności dziewczynki, której jednak Murtagh pozwolił zostać. Sarros przyniósł połyskujący czarny kamień, zdradził jednak Murtagha i zaszantażował go swoimi najemnikami. Murtagh wdał się z nimi w walkę i odkrył, iż są chronieni tajemniczymi magicznymi osłonami, na które nie działało nawet Imię Imion; mimo wszystko zdołał zabić ich wszystkich. Przed śmiercią Sarros zdradził, że ochroną objęła go czarownica Bachel oraz Śniący, a Murtagh zerwał naszyjnik z ptasią czaszką, który mężczyzna miał na sobie. Zapłacił właścicielom tawerny w ramach rekompensaty za straty dokonane w ich lokalu, zaś Essie wręczył wzmocniony magią widelec, by bronił jej przed złem tego świata. Opuścił Syte Jadło i skontaktował się z Cierniem. Wspólnie przypomnieli sobie pochodzenie kamienia i ostrzeżenie Umarotha przed tym miejscem.
Polowanie na Mułmiła[]
Wspólnie z Cierniem opuścili Ceunon i udali się do Gil'eadu, gdzie mieli nadzieję spotkać się z kobietą o imieniu Ilenna, która miała posiadać informacje na temat Bachel. Zamiast niej spotkali się z kotołaczką Carabel, która twierdziła, że może im pomóc znaleźć czarownicę, jednak w zamian za przysługę: uwolnienie kocięcia Sylny.
Zadanie to okazało się dużo bardziej złożone, ponieważ Sylna była przetrzymywana przez żołnierzy kapitana Wrena i aby do niej dotrzeć, niezbędne było przyłączenie się do jego gwardii. Aby z kolei tego dokonać, Murtagh musiał wpierw zdobyć zaufanie kapitana, na co jedynym sposobem było zabicie nawiedzającej jezioro Isentar wielkiej ryby znanej jako Mułmił. Jedyną przynętą, która zwabiłaby Mułmiła, była łuska Glaedra.
Murtagh niechętnie podjął się misji, zaczynając od zakradnięcia się do grobu Oromisa i Glaedra i wyciągnięcia łuski złotego smoka z użyciem magii. Nie było to łatwe, ponieważ miejsce pamięci również było chronione magią, w dodatku nieustannie odwiedzali je przejezdni. Następnie zdobył od żeglarzy dokładne miejsce żerowania Mułmiła, przy okazji dowiadując się, że potwora stworzył Durza. Murtagh wspólnie z Cierniem poszybowali nad jezioro i, trzymając łuskę zawieszoną na wędce, w końcu zwabił Mułmiła. Podczas starcia okazało się, że ryba również jest chroniona w sposób, który uniemożliwił pokonanie jej magią. Po długiej walce, której finał rozegrał się pod powierzchnią wody, Murtagh w końcu zdołał zabić Mułmiła, lecz sam stracił przytomność i został uratowany przez Ciernia.
Ratunek dla Sylny[]
Po przebudzeniu, poprosił o spotkanie z kapitanem Wrenem. Przedstawił mu głowę Mułmiła, za co został przyjęty do straży. Tej samej nocy wkradł się do katakumb, w których natknął się m.in. na magiczne laboratoria oraz artefakty, w tym jajo Ra'zaca. W ostatnim pomieszczeniu znajduje więzioną Silnę, lecz w drodze powrotnej nieuniknienie wdaje się w walkę z żołnierzami, od niedawna jego braćmi, którzy mu zaufali. Jeden z ludzi, z którymi starł się Murtagh, również okazał się Śniącym, nosząc na szyi amulet. Jeździec zdołał przebić się przez żołnierzy i wrócić do Carabel; wówczas okazało się, że Sylna jest jej córką. Kotołaczka zezwala Murtaghowi ostrzec Nasuadę o zbrodniach Wrena, a także zdradza, że czarownicę Bachel można znaleźć daleko na północy Alagaësii. Murtagh opuszcza Gil'ead, rozważając udanie się najpierw do Ilirei i przekonanie Nasuady do przyłączenia się do poszukiwań Bachel. Jego pomysł częściowo wynikał z uczuć, które żywił do królowej.
Kiedy Murtagh opuszczał Gil'ead, mężczyzna o imieniu Lyreth rozpoznał Jeźdźca i zaprosił go do swojego sekretnego dworu, gdzie ukrywają się przeciwnicy nowego rządu. Lyreth zastawił pułapkę, która dusiła Murtagha i uniemożliwiła mu korzystanie z magii. Cierń, wyczuwając problemy swojego Jeźdźca i obawiając się jego śmierci, wleciał do miasta i zniszczył dom. Próbując wyciągnąć Murtagha, jego skrzydła utknęły w ruinach domu i smok doświadczył swojej klaustrofobii i w ataku paniki rozniecił pożar, który strawił Gil'ead.
Nal Gorgoth i starcie z Bachel[]
Obawiając się, że Nasuada nie przyjmie go ciepło po zniszczeniu miasta, Murtagh i Cierń polecieli bezpośrednio na północ, lądując w małej dolinie zwanej Nal Gorgoth, pełnej starożytnych budowli. Kiedy weszli do miasteczka, powitał ich Grieve, który zaprowadził ich od razu do oczekującej gości czarownicy Bachel. Kobieta nie zdradza wprost, kim jest, móiąc jedynie, że Śniący są prawdziwymi uczniami Śniącego Sny. Murtagh nie był w stanie otrzymać odpowiedzi na swoje pytania, więc gdy tylko zostali ugoszczeni w pokoju w wieży, wykradli się w nocy i dowiedzieli się, że Zaprzysiężony o imieniu Saerlith w przeszłości odwiedził Nal Gorgoth.
Murtagh gościł w Nal Gorgoth przez trzy dni, coraz bardziej zaniepokojony tym, co obserwował u Śniących: faktem, że posiadają oni te same sny, poruszeniem góry przez Bachel, czy zabójstwem przez nią mężczyzny, który wrócił ranny z polowania na dziki. Murtagh zaprzyjaźnił się również z kobietą o imieniu Alín, która kochała smoki i była zafascynowana opowieściami Jeźdźca o zewnętrznym świecie. Widząc Alín poddawaną batożeniu za karę za zbyt długie rozmowy z nim, Murtagh zdecydował się odejść, zabijając po drodze swoich żółnierzy. Został jednak zaintrygowany świętą jaskinią, którą zdecydował się zbadać, i został wraz z Cierniem schwytany przez Bachel i Grieve'a. Ze zgrozą odkrył, iż czarownica znajdowała się w posiadaniu Dauthdaert Niernen. Murtagh próbował stawiać opór, lecz został poddany torturze i poddał się. Bachel swoim magicznym oddechem uczyniła z niego niewolnika, a po odzyskaniu przez mężczyznę świadomości zdradziła mu w końcu, iż ona i Śniący czczą Azlagûra Pożeracza, istoty, która pragnie pożreć świat, kiedy się przebudzi, zaś ona sama jest Mówczynią. Pozbawiony własnej woli i działając na rozkaz Bachel, Murtagh zabił plemię nomadów.
Zaprzyjaźnił się z innym więźniem, urgalem o imieniu Uvek. Stając się braćmi krwi, Uvek dał Murtaghowi klejnot z uzdrawiającą energią, ale Murtagh nadal nie mógł używać magii. W końcu, gdy Murtagh miał zamiar poświęcić Alín podczas obłąkanej celebracji, działanie leku przestało działać, a on użył magii, by zabić kilku wyznawców; w tym czasie Cierń zniszczył budowle Nal Gorgoth. Zapanował chaos, a Bachel uciekła z pojmaną Alín do jaskiń. Murtagh zabił Lyreth, który również był Śniącym, oraz Grieve'a. Następnie postanowił wejść do jaskiń, aby uratować przyjaciółkę, lecz Cierń nie dołączył do niego w obawie przed atakiem klaustrofobii, w związku z czym został na zewnątrz z Uvekiem.
W jaskini Murtagh starł się z kilkoma uczniami i wkrótce dotarł do studni, głęboko pod którą wyczuł świadomość Alín. Schodząc wąskimi tunelami do tego miejsca, napotkał wiele tajemniczych i straszliwych potworów i zabił je Zar'rokiem. W przypływie natchnienia użył Imienia Imion, by zmienić okryte złą sławą imię Zar'roc, oznaczające "Nieszczęście", na Ithring, co oznacza "Wolność". W końcu Murtagh dotarł do pokoju, gdzie czekali na niego Bachel, Alín i dwunastu uczniów. Zabił uczniów, wrzucając ich do dziury na środku pomieszczenia, a Bachel bezpośrednio zaatakowała Jeźdźca. Z początku walka wydawała się bardzo nierówna, ponieważ czarownica dzierżyła Niernen, lecz niespodziewanie pomieszczenie zaczęło się trząść. Murtagh wykorzystał to, by ostatecznie pokonać Bachel, zrzucając na nią gigantyczny kryształ. Na przemian tracąc i odzyskując świadomość, korzystał z umysłu, aby wyczuć istotę znajdującą się w głębokiej dziurze pod pomieszczeniem; odkrył, iż jest to sam czczony przez Śniących Azlagûr. Jaskinia w końcu się zawaliła, więżąc w gruzach Murtagha. Cierń przełamał się przez swoją klaustrofobię, żeby z pomocą Uveka wydobyć i uratować Jeźdźca.
Powrót do Ilirei[]
Murtagh odzyskał świadomość w Ilirei, gdzie Nasuada udzieliła schronienia oraz pomocy jemu i Cierniowi, lecz także Alín, którą zatrudniła jako jedną ze swoich służek. Murtagh opowiedział Nasuadzie, co zaszło w Nal Gorgoth, oraz że skrywa się pod nim potwór, potencjalne nowe zagrożenie dla Królestwa Broddring. Nasuada poprosiła Jeźdźca, aby został na jakiś czas w stolicy, a także, by odnalazł i pokonał Azlagûra, kiedy nadarzy się sposobność. Mężczyzna zgodził się na obie te prośby. Postanowił też skontaktować się z Eragonem i Saphirą, przebywających na Górze Arngor.
Charakterystyka[]
|
Ten artykuł to tylko stub i wymaga rozbudowy bądź uporządkowania. |
Własności[]
Oto przedmioty, w których posiadaniu znajduje bądź znajdował się Murtagh:
Ithring (dawniej Zar'roc), miecz Murtagha odziedziczony po Morzanie
- Miecz – pierwszy miecz Murtagha, bez szczególnych właściwości.
- Ithring (dawniej Zar'roc) – miecz Smoczego Jeźdźca odziedziczony po Morzanie i odebrany Eragonowi podczas bitwy na Płonących Równinach. Rok po wojnie, podczas starcia z Draumarami, Murtagh postanowił wyrzec się niesławy miecza i z użyciem Imienia Imion zmienił jego nazwę z Zar'roc (pm. "Nieszczęście") na Ithring ("Wolność").
- Zbroja
- Czarny kamień – otrzymany od Sarrosa kamień pochodzący z niebezpiecznych ziem na północy, jak się potem okazało – z Nal Gorgoth.
- Amulet z ptasiej czaszki – totem odebrany Sarrosowi podczas potyczki w gospodzie w Ceunon.
- Łuska Glaedra – wydobyta z grobu Oromisa i Glaedra na potrzeby zadania zleconego przez kotołaczkę Carabel. Murtagh użył łuski, by zwabić Mułmiła, którego zabicie było konieczne, aby zinfiltrować straż miejską Gil'eadu. Łuska została mu później tymczasowo odebrana przez Draumarów, lecz po ucieczce do Ilirei odzyskał ją.
- Wgnieciony puchar – czarka znaleziona w Ristvak'baen, domniemana pamiątka po upadłym zakonie Jeźdźców.
- Dauthdaert Niernen – po pokonaniu Galbatorixa, losy broni pozostały nieznane, choć w jakiś sposób dostały się w ręce Bachel (prawdopodobnie poprzez Lyretha). Murtagh wszedł w posiadanie lancy po tym, jak Cierń, Uvek i Alín pomogli mu wydostać się z Oth Orum i, ogólnie, Doliny Snów. Postanowił ją zatrzymać, spodziewając się w przyszłości starcia z Azlagûrem.
- Plecionka ze sznurka – otrzymana od Uveka za pośrednictwem Alín urgalska plecionka ukształtowana w słowo z języka urgali oznaczające "brata".
Relacje romantyczne[]
Uczucie Murtagha do Nasuady kiełkowało w nim niemal od pierwszego spotkania, choć Wojna siłą rzeczy uniemożliwiła nawiązanie bliższego kontaktu, tym bardziej, że stanęli po przeciwnych stronach konfliktu. Okazja do bliższego poznania się, choć niewątpliwie ponura, nadarzyła się dopiero u schyłku wojny, kiedy Murtagh otrzymał rozkaz pojmania Nasuady, a Galbatorix uwięził ją w Komnacie Prawdomówczyni i poddał torturom. Murtagh także był zmuszany ją kaleczyć, z użyciem rozgrzanego żelaza, lecz pod nieobecność króla i w tajemnicy przed nim odwiedzał kobietę, by ją pocieszyć i uśmierzyć jej ból. Czyniąc to, tak naprawdę sprzeciwiał się woli Galbatorixa. Mimo krzywd, które jej wyrządzał, Nasuada pozwalała mu się przytulać i pocieszać, na co nigdy nie pozwoliłaby nikomu innemu.
To właśnie uczucie do Nasuady sprawiło, że prawdziwe imię Murtagha (a pośrednio również Ciernia) zmieniło się na tyle, by zdołał się on uwolnić spod przysięgi złożonej Galbatorixowi i zwrócić się przeciwko niemu podczas decydującego starcia.
Ich relacja jest trudna i jak dotąd nie wyniknął z niej romans. Tuż po wojnie Nasuada pożegnała Murtagha słowami „Nie mogę wybaczyć, ale rozumiem”. Niezależnie od tego, czy rozważała związek z Murtaghiem, czy nie, byłby on kontrowersyjny i mógłby podważyć jej miłość i szacunek poddanych, ze względu na jego dawne czyny pod jarzmem Galbatorixa; wspomnienie tych ostatnich zresztą przez długi czas wywoływało w niej ból. Jednak około roku później, po starciu z Bachel, królowa przyznała, że nienawidziła go za to, co jej zrobił, tylko na początku, ponieważ zrozumiała, że to nie był jego wybór. Sama poprosiła go o pozostanie przy niej w Ilirei i zadeklarowała, że w razie potrzeby poręczy za niego przed całą Alagaësią. Wyraziła również swoje zaufanie do Murtagha.