| ❞ | To lud głębokich tuneli. [...] Knurlan, którzy porzucili powierzchnię i zamieszkali w świecie poniżej. Zapuszczają się na górę jedynie od czasu do czasu. | ❞ |
Lud głębokich tuneli – odłam społeczeństwa krasnoludów, którzy znienawidzili powierzchnię Alagaësii i wybrali życie w podziemiach aż do śmierci.
Kultura[]
Krasnoludy te zamieszkują podziemia głównie pod Farthen Dûrem i Tronjheim, gdyż w razie konieczności wyjścia na powierzchnię, nie znajdą się oni pod gołym niebem, lecz wciąż pod zapewniającą im komfort skałą. Jedna z takich jaskiń, znajdująca się głęboko pod Tronjheimem, częściowo wypełniona jest jeziorem, którego brzeg zdobią stalaktyty i stalagmity. Pomiędzy nimi wznoszą się niskie kamienne chaty.
Lud głębokich tuneli jest uważany za dziwaczny. Unika obcych, jest bardzo wrażliwy na punkcie swojego honoru i mają osobliwe zwyczaje. Choć nie jest uważany za wygnańców, krasnoludy żyjące bliżej powierzchni rzadko zapuszczają się do ich siedlisk.
Wielu krasnoludów żyjących w głębinach jest głęboko pobożnych i silnie kultywuje swoją religię, dodając własne obrzędy. Przykładowy zwyczaj to obcinanie pierwszego członu małego palca przez kobietę, która straciła męża lub syna. Następnie wyprawia ona na cześć zmarłego ucztę.
Historia[]
W przeddzień bitwy o Farthen Dûr, jeden z krasnoludów żyjących w podziemiach ostrzegł mieszkańców Farthen Dûru o nadchodzącej podziemnymi tunelami armią urgali. To właśnie dzięki niemu mieszkańcy miasta-góry zdołali zawczasu przygotować się na atak i zyskać w ten sposób przewagę[2].
Wiele miesięcy później, kiedy Eragon Cieniobójca przebywał w krasnoludzkim kraju na czas wyborów i późniejszej koronacji nowego króla, zorganizowano na niego zamach, w wyniku którego śmierć poniósł Kvîstor. Chcąc spłacić dług wdzięczności, Eragon uparł się, aby osobiście poinformować o stracie jego rodzinę. W ten sposób trafił do jaskini ludu głębokich tuneli, w których mieszkała Glûmra z rodziny Mord, matka Kvistora. Będąc gościem jej domu, Eragon był świadkiem, jak pogrążona w rozpaczy kobieta obcina sobie końcówkę małego palca[1].