Nar Garzhvog - kull, przywódca urgalskiego szczepu Bolveg z Kośćca.
Wygląd[]
Garzhvog ma osiem i pół stopy wysokości, jest wysoki nawet jak na kulla. Ma silne, choć groteskowe rysy twarzy i potężne mięśnie. Długie czarne włosy splata w warkocze opadające na plecy. Ubiera się w przepaskę biodrową i elementy zbroi połączone ze sobą strzępami kolczugi. Oczy i kły ma barwy żółtej.
Historia[]
Wczesne lata[]
Garzhvog wychował się w górskiej wiosce położonej głęboko w Kośćcu niedaleko Nardy. Nim jeszcze wyrosły mu rogi, jego ojciec zabrał go do jednej z sąsiednich osad w odwiedziny. Na miejscu odkryli swoich zamęczonych, spalonych i pomordowanych pobratymców. To uświadomiło Garzhvogowi okrucieństwo świata. Gdy wyrosły mu pierwsze rogi ruszył, tak jak i jego rówieśnicy na pierwsze polowanie gołymi rękami. Jednak w odróżnieniu od nich zabił niedźwiedzia jaskiniowego, a nie górską kozicę, bądź wilka. Właśnie przez to został wodzem.
Bitwa o Farthen Dûr[]
Nar Garzhvog podobnie jak i inni wodzowie urgalscy został opętany przez Durzę, by współdziałął z innymi wodzami i ruszył na Vardenów ukrywających się w Farthen Dûrze. Po drodze urgale niszczyły wiele wsi i osad. Przemarsz obejmował pustynię Hadaracką i kończył się w opuszczonym krasnoludzkim mieście Orthiad. Tam urządziły one bazę o nazwie Ithrö Zhâda (Zagłąda buntowników). Po bitwie, w której Durza został zabity przez Eragona, Garzhvog odzyskał czystość umysłu i wraz z kilkoma setkami pobratymców ze swego szczepu uciekł przed Vardenami.
Przyłączenie się do Vardenów[]
Przed bitwą na Płonących Równinach Garzhvog w imieniu szczepu Bolveg zaproponował Nasuadzie wsparcie. Propozycja została przyjęta, a sam Garzhvog wraz z Khagrą i Otvekiem został wyznaczony do straży przybocznej Eragona i Saphiry. Przed walką Eragon zbadał ich umysły i pozbył się uprzedzeń do rasy urgali.
Gdy Eragon udawał się na wybory króla krasnoludów, z woli Nasuady, Garzhvog towarzyszył Jeźdźcowi przez część drogi do twierdzy Bregan, należącej do klanu Dûrgrimst Ingeitum.