Duch – niematerialna i niehumanoidalna, inteligentna rasa występująca w Alagaësii. Nie jest to duch w obiegowym rozumieniu (np. zmarłego człowieka, krasnoluda czy elfa), ale odrębny rodzaj istoty, ucieleśniającej nadnaturalną energię.
Opis
Duchy to niesłychanie potężne i przeważnie nieprzyjazne istoty. Nie dotyczą ich powszechnie przyjęte normy, ani bariery fizyczne i magiczne. Ich moc zdaje się być porównywalna z tą, którą dysponują smoki, choć w odróżnieniu od nich potrafią posłuchiwać się magią w sposób bardziej świadomy i zamierzony. Z łatwością przebijają się też nawet przez silne mentalne bariery.
Co do zasady trzymają się z daleka od spraw materialnych istot, choć znane są przypadki obdarowania kogoś w wyrazie wdzięczności. Mają tak mało wspólnego z innymi rasami, że kontakt z nimi, nawet na najprostszym poziomie, to wielkie i trudne wyzwanie. Nawiązując kontakt z istotami materii, duchy zawsze budzą w nich porywającą radość. Jest to ich forma samoobrony, ponieważ zdały one sobie sprawę, że osoba, która jest szczęśliwa, nie spróbuje ich uwięzić, wykorzystać ani zmusić do służby.
Duchy przybierają najrozmaitsze postacie, wedle swych upodobań. Podczas śmierci Durzy przybrały formę ludzkich postaci. W czasie rozmowy Aryi z Eragonem miały kształt zmieniających barwę i wielkość świecących kul.
Wykorzystanie duchów
Czarnoksiężnik jest to czarownik, który za pomocą magii podporządkował sobie duchy. Czarnoksięstwo jest mroczną i bardzo niepewną nauką; potrzeba trzech lat wyczerpujących studiów, by móc bez obawy wezwać i podporządkować sobie ducha, bez obawy, że zawładnie on ciałem wzywającego. Poprzez czarnoksięstwo próbuje się zmusić niewiarygodnie potężne i wrogie istoty, by słuchały rozkazów maga. Każdą chwilę spędzoną w niewoli duchy poświęcają na wyszukiwanie słabości więzów, by móc zwrócić się przeciwko ciemiężcy i podporządkować go sobie.
Do znanych czarnoksiężników należą m.in. Trianna, Haeg oraz Carsaib.
Jedną z najbardziej mrocznych konsekwencji przejęcia kontroli nad duchami jest powstanie istoty zwanej Cieniem. Cień powstaje, gdy czarnoksiężnik przeceni swe siły i wezwie potężniejsze od siebie duchy. Wtedy wezwane opętują go i przejmują władzę nad jego ciałem i umysłem. Ciało nosiciela staje się silniejsze, włosy i oczy czerwone. Cienia można też stworzyć celowo, przywołując duchy do ciała ofiary. Tak zrobiła trójka magów w mieście Feinster. Cienia można zabić jedynie ciosem prosto w serce.
Wśród znanych Cieni znaleźli się Durza oraz Varaug.
Historia
Podczas walki Eragona z Durzą w Farthen Dûrze, temu pierwszemu ukazały się wspomnienia Cienia, niegdyś noszącego imię Carsaib. Młody wówczas chłopak pragnął poznać sztukę kontrolowania duchów, żeby zemścić się na zabójcach swojej rodziny. Stracił jednak kontrolę nad swoją mocą oraz gniewem, przez co został przez nie opętany, stając się Cieniem. Po tym, jak Eragon pchnął Durzę mieczem w serce, ciało Cienia rozpadło się i uleciały z niego trzy duchy[1].
Podczas Wojny Jeźdźców, Eragon Cieniobójca i elfka Arya natknęli się na grupę duchów podczas wędrówki z Helgrindu do obozu Vardenów. Arya nawiązała z nimi kontakt i przekazała im, że Eragon uwolnił duchy zniewolone przez Durzę, a w wyrazie wdzięczności istoty stworzyły dla niego złote kwiaty[2].
U schyłku Wojny, w trakcie oblężenia Feinster, Eragon wraz z Aryą byli świadkami, jak troje magów Galbatorixa powołuje do istnienia Cienia Varauga, w odpowiedni sposób manipulując duchami[3].
Galeria
![Ta sama ilustracja, pokolorowana przez Christophera Paoliniego[4]](/wiki/Plik:Duchy_paolini_coloring_book.png "Duchy paolini coloring book.png (4,57 MB)")