Du Weldenvarden

Du Weldenvarden
Położenie
Położenie na mapie Alagaësii
Informacje
Typ	puszcza
Lokalizacja	północny wschód Alagaësii
Klimat	bujny
Dominujący przemysł	magia
Dominujące gatunki	elfy
Informacje polityczne
Stolica	Naród elfów
Ustrój	monarchia
Przywódca	Arya

Du Weldenvarden (z pradawnej mowy: "'Las, który strzeże") – gigantycznych rozmiarów sosnowa puszcza porastająca północno-wschodnią część Alagaësii. Jej terytorium jest zamieszkane przez naród elfów, a głęboko w sercu lasu ukryta jest ich stolica, Ellesméra.

Opis

Klimat w Du Weldenvarden jest bardzo łagodny, zaś ukształtowanie terenu umiarkowanie zróżnicowane. Choć znaczną część puszczy pokrywa jednolita, płaska połać lasu, krajobraz urozmaicają skupiska skał, góry, urwiska, płaskowyże, a także jeziora.

Swój pokaźny rozmiar puszcza zawdzięcza zaklęciom wzrostu, którym jest regularnie poddawana przez żyjące tam elfy. Łącząc swoje hipnotyczne śpiewy z magią, nie tylko zachęcają roślinność oraz faunę do intensywnego rozmnażania się, zwłaszcza podczas corocznej inwokacji Dagshelgr, lecz także mogą wpływać na wzrost roślin, kształtując je w dowolne kształty. W ten sposób powstały m.in. domostwa elfów oraz ich całe miasta.

Du Weldenvarden jest magicznie chroniony przed atakami z zewnątrz, co jest konsekwencją Smoczej Wojny i niepohamowanej ekspansji Galbatorixa po zniszczeniu przez niego Jeźdźców. Zaklęcia ochronne uniemożliwiają przekroczenie granicy puszczy z użyciem magii, np. poprzez teleportację, ani nawet postrzeganie. Nie można też było przekroczyć granicy Du Weldenvarden na smoku, jako że w locie nie polegają one jedynie na sile swych mięśni, lecz również na wspomaganiu magią.

Poza stolicą Ellesmérą, elfy zamieszkują takie miasta jak Osilon, Nädindel, Kirtan, Sílthrim, Ília Fëon czy Ceris. Ponadto, na terenie Du Weldenvarden znajdują się m.in. Skała Strzaskanych Jaj, na której w dawnych czasach gniazdowały dzikie smoki; drzewo Menoa, powstałe w wyniku osobliwego zrośnięcia się elfki Linnëi z dziką sosną; oraz skały Tel'naeír, na których przez wiele lat mieszkali ostatni żyjący przedstawiciele dawnego Zakonu Jeźdźców, Oromis i Glaedr. W obrębie puszczy rozlewają się także trzy duże jeziora: Ardwen, Eldor i Röna.

Historia

Po przybyciu elfów do Alagaësii, nie od razu zajęły one Du Weldenvarden. Mógł to być główny cel ich imigracji, lecz wiadomo, że elfy żyły także w innych regionach krainy. M.in. na terenie puszczy toczyła się pięcioletnia wojna ze smokami, która doprowadziła do śmierci znacznej części obu ras. W wyniku Du Fyrn Skulblaka zniszczona została m.in. Skała Strzaskanych Jaj, skąd zresztą zaczerpnęła swą nazwę.

Jednak to Smocza Wojna i wynikły z niej Upadek skłoniły elfy do całkowitego wycofania się w głąb Du Weldenvarden i zabezpieczenia granic puszczy zaklęciami ochronnymi, niedopuszczającymi nikogo, kto próbowałby się do niej wedrzeć z użyciem magii. Zresztą sam rozmiar lasu oraz gęsta roślinność stanowią naturalną barierę ochronną. Galbatorix usiłował wysłać do Du Weldenvarden swoje wojska, jednak te nie wracały. Elfy pozostawały ukryte w puszczy przez około sto lat.

Po tym czasie, pewnego razu elfia kurierka Arya, przewożąca smocze jajo w ramach cyklicznego przenoszenia go pomiędzy elfami a Vardenami w Górach Beorskich, przemierzała akurat skraj Du Weldenvarden, podróżując do dużego miasta Osilon. Wtedy to została schwytana przez Cienia Durzę i podległych mu urgali. Choć sama została porwana, udało jej się teleportować jajo aż do doliny Palancar.

Krótko po bitwie o Farthen Dûr, na potrzeby szkolenia, do Du Weldenvarden przybyli Eragon z Saphirą. Pozostali tam przez kilka miesięcy, mając okazję uczestniczyć m.in. w inwokacji Dagshelgr czy w Święcie Przysięgi Krwi. Po przerwie na bitwie na Płonących Równinach.

Zmobilizowane zaogniającymi się konfliktami, elfy opuściły bezpieczne schronienie podczas Wojny Jeźdźców. Wraz z ich wymarszem zdjęto zaklęcia chroniące puszczę, przez co znów dało się przeniknąć w jej głąb poprzez magię. W pierwszej kolejności elfy zdobyły Ceunon, ludzkie miasto leżące blisko granicy puszczy. Oblężenie stanowiło akt zemsty za masowe wycinanie leśnych drzew na rozkaz Galbatorixa. Z Ceunon elfy ruszyły na południe, by wspomóc Vardenów w walce przeciwko uzurpatorowi. Rozegrały m.in. jedną z ważniejszych bitew, o Gil'ead.

Po zwycięstwie nad Galbatorixem, Eragon jeszcze kilkukrotnie odwiedzał Du Weldenvarden, gdzie zostali dopuszczeni także jego krewni i sojusznicy, m.in. Roran z Katriną czy Jeod.