| ❞ | – Jestem silniejszy, niż kiedykolwiek był Morzan. Galbatorix nauczył mnie magii, o jakiej nawet nie śniłeś… Zaklęć tak potężnych, że tchórzliwe elfy nie śmią ich wypowiedzieć. Słów w pradawnej mowie zaginionych do czasu, aż Galbatorix odkrył je na nowo, metod manipulowania energią… Tajemnic, straszliwych tajemnic, które mogą zniszczyć wroga i spełnić wszelkie twe pragnienia. Eragon powrócił pamięcią do niektórych lekcji Oromisa. – Tego, co powinno zostać tajemnicą. |
❞ |
— Murtagh i Eragon[1] | ||
Czarna magia – jedna z odmian magii, cechująca się bardzo potężnymi zaklęciami, uważanymi przez magów za niebezpieczne. W czarnej magii szczególnie lubują się czarodzieje o bardziej mrocznych i egocentrycznych upodobaniach, na przykład Cienie, Galbatorix czy Murtagh.
Opis[]
Czarna magia wymaga zaklęć, z których wszystkie są w jakiś sposób złowrogie z natury, lub też których rzucenie wymaga ogromnej ceny, na przykład energii. W swojej najprostszej naturze, czarna magia to po prostu rodzaj magii, którego celem jest celowe zadanie cierpienia lub który jest używany w złych celach. Nie jest bynajmniej dostępna jedynie wybranym, co raczej jej użycie wymaga pewnych predyspozycji moralnych, głównie braku zahamowań przed niszczeniem i zadawaniem krzywdy żywym stworzeniom. Ogół magów nie tylko nie śmie korzystać z czarnej magii, lecz wręcz dokłada starań, by utrzymywać wiedzę na jej temat w tajemnicy.
Przykłady użycia[]
Czarna magia mogła zapewnić ogromną moc, jeśli była używana prawidłowo. Był to jeden z niewielu sposobów na złamanie umysłu smoka, po tym gdy ten przelał świadomość do swojego Eldunarí, zmuszając go do posłuszeństwa rzucającemu zaklęcie. Ci, którzy okiełznali czarną magię, dysponowali również większą mocą, czy też nie obawiali się używać jej na wiele więcej sposobów niż czarodzieje, którzy unikali czarnej magii.
Jednym z mistrzów czarnej magii był Galbatorix, którzy nauczył się, odkrył i opracował wiele czarnych zaklęć. Nauki te przekazywał swojemu uczniowi, również Jeźdźcowi - Murtaghowi. Inny sojusznik mrocznego króla, Cień Durza, prawdopodobnie również dzielił się z nim wiedzą o czarnej magii.
Cienie, tacy jak Durza czy Varaug, byli z natury zdolne do posługiwania się czarną magią, którą zielarka Angela uważała za nieczystą i złą. W istocie samo powstanie Cienia nie byłoby możliwe bez mrocznych mocy. Obaj Cienie korzystali ze zdolności czarnomagicznych i zdawali się czerpać przyjemność z zadawania krzywd i tortur.
Murtagh używał czarnej magii przeciwko Eragonowi i Oromisowi, gdy z nimi walczył. Za pierwszym razem Eragon został przez niego pokonany z łatwością, choć za drugim razem zdołał dorównać Murtaghowi swoją mocą magiczną i odeprzeć go, przy czym był wspierany przez dwunastkę elfickich magów. To właśnie działanie czarnej magii okaleczyło Oromisa i ostatecznie pozwoliło Murtaghowi go zabić (chociaż podczas ich pojedynku to Galbatorix kontrolował Murtagha).
Znani czarnoksiężnicy[]
- Galbatorix
- Zaprzysiężeni
- Czarna Ręka
- Morzan
- Selena
- Kialandí
- Formora
- Murtagh
- Durza
- Varaug
- Bliźniacy
- Cienie
Przypisy[]
- ↑ Najstarszy, rozdział Dziedzictwo