Człowiek – jedna z głównych inteligentnych ras wystepujących w Elëi i zamieszkujących m.in. Alagaësię. Choć w porównaniu do innych ras przybyli do krainy Smoczych Jeźdźców względnie późno, mają w niej obecnie największe znaczenie: zajęli największe terytoria, rządzą trzema niezależnymi państwami, a ich konflikty, mniej lub bardziej dobrowolnie, obejmują również inne rasy.
Anatomia[]
Ludzie są stworzeniami poruszającymi się na dwóch nogach i osiągają do ok. 2,10 metrów wzrostu. Mają gładką, niemal nieowłosioną skórę (za wyjątkiem głowy) o jasnej lub ciemnej karnacji. Uszy człowieka są okrągłe, oczy owalne. Na stopach i rękach znajduje się po 5 palców. Odziewają się w ubrania okrywające większość ciała. Nie posiadają szczególnych cech anatomicznych ani specjalnych mechanizmów ataku bądź obrony, dlatego w walce polegają na różnych rodzajach broni.
Miejsce zamieszkania[]
Ludzie zamieszkują przede wszystkim dolinę Palancar, a także duże miasta w zachodniej części Alagaësii, takie jak Urû'baen, Gil'ead, Dras-Leona, Yazuac, Daret, Teirm, Belatona, Aroughs i wiele, wiele innych. Dużo ludzi służy Imperium i Galbatorixowi, jednak część należy do Vardenów.
Historia[]
Pierwsi ludzie w Alagaësii[]
Broddringowie byli pierwszymi ludźmi, którzy osiedlili Alagaësię, czyniąc swoją rasę najmłodszą na nowym kontynencie. Nie byli jednak pierwszymi, którzy postawili tam nogę. Najwcześniejsze znane pojawienie ludzi w Alagaësii miało miejsce w 5596 AC, kiedy dwudziestu ludzi wypłynęło z południa, wylądowało w pobliżu Surdy i wymieniło dary z krasnoludami przed odpłynięciem. Minęły prawie dwa tysiące lat, zanim ludzie – właśnie Broddringowie – powrócili. Król Palancar i jego zwolennicy założyli pierwsze stałe osady w 7203 AC. Według elfickich legend, przybyli z nieznanej ojczyzny gdzieś na południe od Gór Beorskich[1], a ich migracja mogła być napędzana wojną i głodem. Legenda głosi również, że w ślad za ludźmi do Alagaësii podążyła zła rasa, mroczne istoty, które elfy nazwały Ra'zacami – elfy spekulowały, że to te przerażające stworzenia były powodem ucieczki ludzi z ojczyzny.
Imigracja rodu Broddring[]
Flota statków pod dowództwem Palancara najpierw próbowała wylądować na zachodnim wybrzeżu Alagaësii, u podnóża pasma górskiego Kościec, w pobliżu miasta Teirm, ale została zepchnięta z powrotem na morze. Flota dotarła do zatoki na południu, gdzie pionierzy założyli pierwszą osadę, którą nazwali Kuasta. Kilka lat później na kontynencie wylądowały kolejne statki z ciemnoskórymi ludźmi; ta nowa fala imigrantów, dziś znana jako plemiona wędrowne, rozprzestrzeniła się wzdłuż południowej Alagaësii.
Ludzie Palancara spędzili lata na poszukiwaniu drogi ucieczki z Kośćca, ostatecznie osiedlając się w dolinie, którą nazwali Doliną Palancar, która stała się sercem Królestwa Broddring. W tym czasie ludzie odkryli elfie miasto Teirm. Król Palancar spotkał się z elfami i wynegocjował prawo ludzi do osiedlania się na ziemiach niezamieszkanych przez elfy, smoki ani krasnoludy.
Jeszcze za panowania Palancara ludzie poszerzyli swoje granice, pokonując urgale i zdobywając terytorium znane dziś jako Therinsford. Podbój ten zdawał się wytrącić króla Palancara z równowagi. W swej szalonej arogancji wyzbył się strachu przed elfami i Smoczymi Jeźdźcami, podarł traktat i wypowiedział elfom wojnę o kontrolę nad regionem między Kośćcem a puszczą Du Weldenvarden. Broddringowie przegrali trzy wielkie bitwy, ale Palancar nie chciał się poddać. Zamiast ryzykować dalsze porażki, szlachta Broddringów wynegocjowała z elfami osobne porozumienie pokojowe, zgadzając się na detronizację i wygnanie Palancara. W zamian otrzymali kontrolę nad Ilireą, miastem, które mimo wojen pozostawała stolicą kraju ludzi (Królestwa Broddring lub, za panowania Galbatorixa, Imperium Broddring). Wygnanie Palancara doprowadziło do budowy Ristvak'baen, strażnicy Jeźdźców. Upadek Palancara był niczym klątwa rzucona na jego ród, gdyż zdetronizowany król został zamordowany przez własnego syna. Mówi się, że dalecy potomkowie zhańbionego króla wciąż zamieszkują dolinę noszącą jego imię.
Tragedia wojny Palancara skłoniła Anurina, elfiego przywódcę Smoczych Jeźdźców, do podjęcia kontrowersyjnej decyzji o włączeniu ludzi do magicznego paktu między elfami a smokami, torując drogę pierwszemu ludzkiemu Smoczemu Jeźdźcowi.
Schyłek rodu Broddring i Smocza Wojna[]
Król Angrenost, ostatni prawdziwy król Królestwa Broddring, został zabity przez Galbatorixa i Zaprzysiężonych podczas ich ataku na Ilireę, a Broddringowie zostali wchłonięci poprzez podbój do Imperium Galbatorixa. Jednak w miarę jak Galbatorix umacniał swoją władzę, grupa ludzi pod wodzą Orrina odłączyła się i utworzyła niepodległe państwo Surda. Mówi się, że pochodzenie króla Orrin wiedzie do Thanebranda Dawcy Pierścienia, następcy Palancara, co czyni Orrina potomkiem królewskiej linii krwi Broddringów[2].
|
Niniejsza sekcja wymaga uzupełnienia brakujących treści. |
Kultura[]
Przemysł i organizacja społeczna[]
Kultura i tryb życia ludzi koncentruje się głównie wokół rolnictwa: większość z nich jest rolnikami i chłopami, a ich technologia jest dość prymitywna. Pewnym wyjątkiem są tereny miejskie, których mieszkańcy trudzą się także innymi rzemiosłami, np. kowalstwem, ciesielstwem, rzeźnictwem, murarstwem, rybołówstwem, lecz także także żeglarstwem, nauką, uzdrawianiem czy handlem. Wielu z nich służy w wojsku. Niektórzy posiadają umiejętności magiczne lub nadnaturalne moce. Ludzie historycznie stanowili też znaczną część zakonu Smoczych Jeźdźców.
Istnienie wielu profesji i cechów rzemieślniczych sprawia, że cywilizacja ludzi jest dość dobrze rozwinięta pośród innych ras, a ich styl życia i technologie można porównać do ziemskiej epoki średniowiecza. Swoje domostwa budują z drewna, kamienia lub, w większych miastach, cegły, dachy kryją strzechą po dachówki. Bogatsi szlachcice żyją w pałacach otoczonych ogrodami. O ile wioski zwykle pozostają odsłonięte, tak miasta, w zależności od potrzeb, są mniej lub bardziej ufortyfikowane; przykładowo, mury Ilirei mierzą sto stóp grubości. Ponadto ludzie opracowali systemy kanałów i irygacji, w tym śluz (np. w Aroughs), stosują zaawansowane młyny, tworzą skomplikowane machiny oblężnicze i potrafią budować duże, funkcjonalne statki. Mają rozwinięty system ekonomiczny i posługują się własną walutą (w Imperium była nią korona). Mimo to, duża część ludzi, zwłaszcza spoza obszarów miejskich, jest analfabetami, a nauka czytania jest przez niektórych, zwłaszcza za chłopów, uważana za zbędny luksus. Dużo większą wagę przykłada się do matematyki, wychodząc z założenia, że nie można dać się oszukać, gdy w grę wchodzą pieniądze.
Większość ludzi zamieszkuje duże miasta, mniejsze miejscowości i wsie, a nieliczni żyją w całkowitym odosobnieniu. Pewnym wyjątkiem są wędrowne szczepy, czyli grupa nomadycznych plemion, które nie posiadają stałego miejsca zamieszkania. Zazwyczaj są to czarnoskórzy ludzie, wywodzący się z terenów południowych i żyjący głównie w obrębie pustyni Hadarackiej. Istnieją też pomniejsze, tajemnicze grupy ludzi, na które sporadycznie można natknąć się w przeróżnych regionach krainy.
Wędrowni kupcy są głównym źródłem propagacji wiadomości po różnych miastach i wioskach, ponieważ większość ludzi nigdy w życiu nie podróżuje daleko poza swoje miejsce urodzenia i zamieszkania. Wioski takie jak np. Carvahall] organizują coroczne targi, gdy przybywają kupcy. Są one swego rodzaju świętem, a także okazją dla mieszkańców do sprzedaży lokalnych towarów i zakupu potrzebnych zasobów z odległych krain.
Różne regiony mają odmienne zwyczaje i tradycje. Niektóre obszary, takie jak Kuasta, jest tak odizolowane przez Kościec, że ich mieszkańcy są uważani za dziwaków o osobliwych zwyczajów.
Kult rodziny[]
Podobnie jak krasnoludy, ludzie są silnie związani ze swoimi rodzinami i pielęgnują swoje więzi. Powszechnie praktykują instytucję małżeństwa, która wiąże się z określonymi zobowiązaniami i wymaganiami. Przykładowo, mężczyzna może poprosić o rękę kobiety tylko, jeśli jest w stanie zapewnić jej domostwo, majątek i godne życie. O losach dziewcząt najczęściej decydują ojcowie, zgadzając się na kandydaturę danego mężczyzny bądź go odrzucając. Unika się przy tym, by kobieta zbyt długo pozostawała w stanie panieńskim, ponieważ głównym celem małżeństwa jest przedłużenie linii krwi. Samodzielne związanie się pary postrzegana negatywnie, a jeśli dochodzi do niej wbrew woli rodziców kobiety, może dojść do dalekosiężnych konfliktów rodzinnych, włącznie z wydziedziczeniem. Podobnie związki niemałżeńskie są niepożądane, a dzieci pochodzące z takich par są określane bękartami i piętnowane.
Dorobek kulturowy[]
W porównaniu do krasnoludów, elfów czy nawet urgali, ludzie nie mają zbyt rozwiniętej sztuki, muzyki, literatury ani poezji, a przynajmniej nie poznano wielu ich dzieł. Wydaje się, że względnie krótko żyjących ludzi raczej pochłaniają sprawy codzienne, pozostawiając mało przestrzeni na rozrywkę i tworzenie dorobku kulturowego. Jednym z bardziej znanych ludzkich twórców jest mnich Heslant, który napisał słynną książkę historyczną Domia abr Wyrda, opisującą nieocenzurowaną historię Alagaësii. Innym znanym historykiem był Eddison. Jeśli zaś chodzi o muzykę, ta głównie przejawia się w formie poezji śpiewanej w karczmach i opiewającej historyczne wydarzenia oraz osławionych bohaterów.
Kuchnia[]
Jako rasa wszystkożerna, ludzie opierają swoją dietę o mięso oraz warzywa i owoce. Ich głównym źródłem mięsa są zwierzęta hodowlane, a więc bydło, trzoda oraz drób; z owiec dodatkowo pozyskują mleko oraz wełnę. Rzadziej praktykuje się polowanie, np. na jelenie, a uciekają się do niego biedniejsi ludzie, których nie stać ani na utrzymanie własnej hodowli, ani na zakup mięsa od rzeźników. Warzywa i owoce również pozyskuje się z własnych upraw bądź kupuje. Oprócz tego ludzie wypiekają pieczywo, a nawet tworzą słodkie łakocie. Popularne jest u nich warzenie trunków, które stanowią podstawę utrzymania właścicieli karczm. Alkohole takie jak wino czy miód są też nieodzownym elementem uroczystych uczt.
Religia[]
Wszyscy ludzie zdają się wierzyć w jakiś rodzaj przeznaczenia lub boskiej siły: większość z nich jest przesądna. Choć religia ludzi nie została dobrze poznana, jednym z ich ważniejszych bogów zdaje się być Angvard, bóg śmierci. Wokół jego domeny ukształtowało się zresztą wiele pomniejszych zwyczajów i przesądów. Przykładowo, mieszkańcy Carvahall przebierają zmarłego w czyste ubrania i umieszczają na jego piersi metalowy
Język[]
Osobny artykuł: Język ludzi
Choć najbardziej rozpowszechniony w uniwersum, język ludzi został najsłabiej poznany, gdyż na potrzeby książek tłumaczy się go na język wydawniczy. Niemniej wiadomo, że język ten ma korzenie w ojczyźnie ludzi, a po ich przybyciu do Alagaësii uległ pewnym zmianom pod wpływem innych ras, głównie języka krasnoludów. Również tej rasie ludzie zawdzięczają swój system runiczny zwany Ullmarkiem, który wyewoluował bezpośrednio z krasnoludzkiego Hruthmundviku.
Polityka[]
Najpowszechniejszą formą rządów ludzkich jest monarchia, obowiązująca we wszystkich ustanowionych przez nich państwach. W historii Alagaësii istniało kilka monarchii.
Królestwo Broddring[]
Osobny artykuł: Królestwo Broddring
Królestwo Broddring było pierwotnym narodem ludzi w Alagaësii. Było sojusznikiem Smoczych Jeźdźców i innych pokojowych ras nieludzkich (elfów i krasnoludów). Królestwo zostało obalone przez Galbatorixa podczas Wojny Smoków, choć formalnie nadal istniało pod jego rządami. Zamiast niego ustanowił jednak własne Imperium (patrz niżej), którego władcą ogłosił się sam; był to jeden z rzadkich przypadków odejścia od ustalonego ustroju. Po obaleniu Galbatorixa przez zjednoczone siły Vardenów i ich sojuszników, nowa najwyższa królowa Nasuada, wybrana demokratycznie przez przywódców zjednoczonych sił, przywróciła historyczne Królestwo Broddring, choć nieco zmieniła jego terytoria.
Imperium Broddring[]
Osobny artykuł: Imperium Broddring
Imperium Broddring było najpotężniejszym rządem w Alagaësii. Chociaż król Galbatorix nazwał swoje panowanie „Złotym Wiekiem Ludzkości”, wielu ludzi cierpiało pod jego rządami, zwłaszcza ci, którzy mieszkali w oddalonych wioskach, narażonych na ataki urgali. Niezdolność Imperium do ochrony swoich obywateli w wielu przypadkach wywołała niepokój i sympatię dla ducha niezależności, którym kierowali się Vardeni i naród Surdy.
Surda[]
Osobny artykuł: Surda
Pod koniec Wojny Smoków, niewielka grupa ludzi z południa, dowodzona przez ród Langfeldów, uzyskała niepodległość i dała początek państwu Surda. Podczas Wojny Jeźdźców i po jej zakończeniu, Surda była rządzona przez króla Orrina.
Znani ludzie[]
Osobny artykuł: Kategoria:Ludzie
Przypisy[]
- ↑ Christopher Paolini stwierdził, że ojczyzna ludzi znajduje się na zachód od Alagaësii, lecz możliwe, że rasa pochodzi z kilku różnych regionów.
- ↑ Inheritance Almanac