Carn – jeden z vardeńskich magów, przynależący do Du Vrangr Gata. Walczył w Wojnie Jeźdźców i poniósł śmierć w magicznym pojedynku podczas bitwy o Aroughs.
Historia[]
Misje Carna[]
Carn znalazł się w gronie żołnierzy, których dowództwo Vardenów wyznaczyło do towarzyszenia Roranowi Młotorękiemu. Wysyłano go zarówno do pomniejszych misji, jak i do większych bitew.
Swoją pierwszą misję odbył pod dowództwem Martlanda Rudobrodego, wraz z około 30 innymi ludźmi, w tym Roranem. Jej celem było zanotowanie, jakie przedmioty znajdowały się w konwoju Imperium Broddring, aby pomóc w ustaleniu kolejnego ruchu Galbatorixa. To właśnie podczas tego zadania Carn zaczął darzyć Rorana sympatią i obaj zostali bliskimi przyjaciółmi. Niewiele wiadomo o tym, jak Carn poradził sobie w bitwie, poza pokonaniem wrogiego maga[1].
Drugą misją, w której Carn uczestniczył, również dowodził Rudobrody. Na początku bitwy Carn, rzucił dziwną, świecącą substancję, która oślepiła wroga, pozwalając jego towarzyszom bezpiecznie podróżować. Chociaż stracili wielu ludzi z ręki ludzi nieczujących bólu, Carnowi udało się przeżyć[2].
Dowództwo nad trzecią misją powierzono Edricowi. Jej celem było zdobycie zapasów żywności z wioski Deldarad. Podczas starcia, z powodu trudności, jakie stwarzały kusze, Roran postanowił zignorować rozkazy przełożonych i wydać własne, co doprowadziło do jego zwolnienia z dowództwa za nieposłuszeństwo. Carnowi udało się użyć zaklęcia ochronnego, aby uchronić Rorana przed wystrzelonymi przez nich bełtami, co mogło ostatecznie wpłynąć na wynik bitwy. Carn był również tym, który policzył, ilu ludzi zabił podczas tego jednego starcia Roran – 193[3].
Czwarte zadanie powierzono dowództwu Rorana. Oddział składał się z ludzi i urgali. Odnieśli duży sukces, wychodząc ze starcia z zaledwie trzema stratami: dwóch ludzi i jednego urgala. Jednak gdy Yarbog chciał przejąć dowództwo, Carn zaproponował, by zaatakować sojuszników, na co Roran nie przystał. Zamiast tego Młotoręki zgodził się podjąć wyzwanie Yarboga zgodnie z urgalskimi zwyczajami, w którym odniósł zwycięstwo. Po walce kontynuowali misję[4].
Bitwa o Aroughs i śmierć[]
Mag towarzyszył Roranowi do Aroughs, gdzie zadaniem dowódcy było w jakiś sposób podbić miasto, które wydawało się niezdobywalne. Carn przeprowadził nocny rekonesans, aby zidentyfikować naturę zaklęć chroniących bramy Aroughs. Okazało się to niepotrzebne, ponieważ Roran uknuł plan wykorzystania barek i kanałów wodnych, które wpływały do miasta, aby zgromadzić wystarczającą siłę, by wyważyć wejścia do kanałów.
Podczas gdy trwały potajemne przygotowania, oddział żołnierzy Imperium podjechał do obozu Vardenów, który był prawie pusty, z wyjątkiem kilku wojowników i rannych. Cała reszta pracowała nad kanałami. Roran uknuł plan, aby zastraszyć nadciągającą grupę na tyle, by uniknąć rozlewu krwi. Usiadł przy prowizorycznym stoliku, poddając się beztroskiej grze, a Carn, na prośbę Rorana, zdołał sprawić, że powietrze wokół Młotorękiego drżało. Kiedy nadjechała grupa żołnierzy Imperium, Roran wdał się w rozmowę z ich przywódcą, Tharosem, tymczasem osłaniający go mag wyczerpał swoje siły, próbując przebić zaklęcie Carna, nie zdając sobie sprawy, że magia niczego nie ukrywa. Już sama iluzja była dość niepokojąca, a dodatkowo słowa Rorana skłoniły Tharosa i jego żołnierzy do wycofania się[5].
Plan Rorana na wtargnięcie do Aroughs zadziałał, choć bez pomocy Carna nie powiódłby się tak dobrze, a może wcale. Po raz kolejny Carn został zmuszony do stawienia czoła magowi Tharosa, nazwanym przez Rorana Haczykowatym Nosem, tym razem w magicznym pojedynku. Starcie zakończyło się straszliwym fiaskiem. Mag Tharosa na chwilę stracił koncentrację, a gdy Carn był bliski przejęcia kontroli nad jego umysłem, przeciwnik pospiesznie rzucił zaklęcie, które sprawiło, że Carn spłonął w jasnej eksplozji niebieskiego światła, pozostawiając po sobie jedynie dymiące zwłoki. Jednak chwilę przed śmiercią Carn zdążył dokonać kontrataku i zabił przeciwnika zaklęciem wysysającym z jego ciała całą wilgoć[6].
Wygląd[]
Carn był ludzkim magiem płci męskiej w średnim wieku, wysokiej, o szczupłej budowie ciała i twarzy, lecz nieszczególnie wysportowanym, przez co sprawiał wrażenie osoby schorowanej lub niedożywionej.
Charakter[]
Carn miał skłonność do bycia cichym i introwertycznym. Mogła to być jednak cecha nabyta, wynikająca z jego odmienności i faktu bycia magiem, a także z udziału w długotrwałych działaniach wojennych. Choć zachowywał się i wyglądał na zaniedbanego i zmęczonego, Carn był dość przyjazny i uczciwy, gotów stawić czoła przełożonym i silniejszym fizycznie w obronie przyjaciela, o czym świadczy jego wielokrotna pomoc Roranowi. Podczas misji z Vardenami Carn zaprzyjaźnił się z nim, a raz nawet opuścił swoją kompanię, by dołączyć do niego podczas bitwy w Surdzie. Walczył magią z godną podziwu wytrwałością, nawet przeciwko przeważającym siłom.
Moce i zdolności[]
Chociaż Carn nie dysponował dużymi umiejętnościami magicznymi, nadrabiał to wymyślaniem niezwykle sprytnych zaklęć i mistrzowską umiejętnością wkradania się do umysłów przeciwników. Inni opisywali jego temperament jako nerwowy i pobudliwy. Często polegano na Carnie, który pokonywał wrogów, a także leczył osoby z obrażeniami zagrażającymi życiu. Robił, co mógł, choć nawet proste zaklęcia regenerujące go wyczerpywały.
Relacje[]
Roran[]
Odkąd mag został mu przydzielony, Roran od razu polubił Carna. Zżyli się ze sobą, walcząc razem pod dowództwem Martlanda Rudobrodego. Carn wielokrotnie ratował Roranowi życie w trakcie ich przyjaźni. Kiedy żołnierze Imperium przejęli Deldarad w Surdzie, a kapitan Edric poniósł strategiczną porażkę, tylko dzięki wsparciu Carna Roran zyskał lojalność Vardenów pod dowództwem kapitana. Śmiała strategia Rorana ocaliła życie wielu Vardenów. W trakcie potyczki Roran w pojedynkę zabił stu dziewięćdziesięciu trzech wrogów – wyczyn, którego nie dokonałby bez pomocy zaklęć ochronnych nałożonych przez Carna.