Bitwa pod Gil'eadem – jedno ze starć Wojny Jeźdźców, które rozegrało się w mieście Gil'ead w roku 8000 AC.
Historia[]
Była to pierwsza większa bitwa rozpętana przez elfy, które po trwającym setki lat ukryciu w Du Weldenvarden postanowiły opuścić swoje bezpieczne leśne schronienie i dołączyć się do trwającej wojny przeciwko Galbatorixowi i jego Imperium. Elfy wpierw zajęły m.in. Ceunon, lecz Gil'ead był pierwszym dużym miastem, które udało im się zdobyć w drodze do Urû'baenu.
Niewiele wiadomo o przebiegu bitwy ani o jej skutkach. Nie wiadomo, czy Galbatorix posłał do Gil'eadu jakiekolwiek posiłki poza Murtaghiem i Cierniem, choć można uznać, że elfickie siły, dowodzone przez królową Islanzadí, były dość pokaźne i potężne, ze względu na ich umiejętność władania magią. Przebłyski bitwy były obserwowane przez Eragona Cieniobójcę i jego smoczycę Saphirę, walczących w tym czasie w Feinster, za pośrednictwem Eldunarí Glaedra, a więc były one ograniczone do perspektywy starego smoka. Nieznane są więc dokładne siły ani straty walczące po obu stronach. Najbardziej znamiennym punktem bitwy, przesłaniającym wszystko inne, była śmierć Oromisa i Glaedra, ostatnich przedstawicieli starszyzny Zakonu, z ręki Murtagha i Ciernia, kontrolowanych bezpośrednio przez Galbatorixa.
Mimo zwycięstwa elfów i pomyślnego zdobycia Gil'eadu dla Vardenów, elfy uważają bitwę za przegraną ze względu na śmierć swoich nieodżałowanych mistrzów.
| Wojna Jeźdźców | |
|---|---|