Ilustracja przedstawiająca elfy podczas Święta Przysięgi Krwi
Święto Przysięgi Krwi, w pradawnej mowie Agaetí Blödhren – święto organizowane raz na sto lat przez elfy, upamiętniające zawarcie paktu łączącego smoki i elfy, a tym samym powstanie Smoczych Jeźdźców.
Opis[]
Święto to odbywa się co sto lat, co wydaje się długim okresem, lecz jest wystarczający dla obdarzonych bardzo długim życiem elfów. Celebracja trwa trzy dni i odbywa się na polanie w cieniu Drzewa Menoa w stolicy elfickiej puszczy Du Weldenvarden, Ellesmérze, która jest na to święto specjalnie udekorowana.
Wszystkie elfy zamierzające uczestniczyć w obchodach Święta Przysięgi Krwi tworzą różne dzieła sztuki lub magii, które mają być publicznie zaprezentowane podczas uroczystości. Do najpopularniejszych należą własnego autorstwa wiersze i pieśni. Kiedy autor je odczytuje, wszyscy słuchają, a gdy odczyt dobiega końca, wyznaczona grupa elfów komentuje utwór, dając wskazówki i porady oraz interpretuje jego treść. Inną ceremonią są tańce. Ćwiczony przez lata talent taneczny ma szansę zostać ujawniony właśnie podczas tej ceremonii. Zwykle tańczą kobiety, mające specjalne tatuaże i ozdoby. Ponadto elfy często odmawiają magiczne zaklęcia, które tworzą osobliwą, upajającą aurę. W konsekwencji, niekiedy zdają się tracić kontrolę i zmysły, niczym w upojeniu alkoholowym.
Trzeciego dnia uroczystości para Strażniczek Przysięgi Krwi (Iduna i Nëya), przeprowadzają rytuał, który w magiczny sposób odnawiają i wzmacniają pakt łączący Jeźdźców ze smokami. Tancerki z tatuażami smoków na ciałach śpiewają i tańczą, początkowo powoli, a potem coraz szybciej, a w pewnym momencie tatuaż przedstawiający smoka ożywa i odrywa się od ciał tancerek, stając się ucieleśnieniem smoczej rasy.
Historia[]
Geneza[]
Agaetí Blödhren jest świętem upamiętniającym zawarcie przymierza elfów ze smokami. Stworzenie zaklęcia powołującego do istnienia Smoczych Jeźdźców zajęło dziewięć lat. Królowa Tarmunora i jej władający magią zebrali się w Ilirei wraz z białym smokiem, którego imienia nie można było wypowiedzieć w żadnym języku, wybranym na reprezentanta całej rasy smoków. Razem połączyli dusze elfów i smoków, obdarzając elfy nieśmiertelnością, zaś smoki - umiejętnością posługiwania się językiem i budowania cywilizacji (choć nie wiadomo, w jakim stopniu, ponieważ smoki nie budowały cywilizacji w rozumieniu ludzkim). Obie rasy przyrzekły, że nigdy więcej nie wybuchnie między nimi wojna. W zaklęciach tych kryły się mechanizmy niezbędne do związania smoka z jego Jeźdźcem.
Obchody podczas Wojny Jeźdźców[]
W obchodach Agaetí Blödhren miał sposobność uczestniczyć Eragon Cieniobójca, który akurat przebywał w Ellesmérze ze względu na swoje szkolenie. W ramach darów, Eragon, Arya i Islanzadí zaprezentowali wiersze, Orik - drewnianą piramidę z połączonych elementów, Oromis - malowany zwój, Glaedr - rzeźbioną drewnianą podobiznę Ellesméry, zaś Saphira - kawałek skały, któremu nadała fantazyjne kształty, liżąc stopiony kamień.
Trzeciego dnia obchodów, ucieleśnienie smoków, które oderwało się od ciał Strażniczek, zbliżyło się do Eragona i dotknęła jego gedwëy ignasii, powodując gwałtowne przyspieszenie jego elfiej transformacji wynikające z jego więzi z Saphirą, jak również uzdrawiając go. Wszystkie jego skazy i blizny zniknęły: rysy twarzy stały się bardziej kanciaste, uszy bardziej spiczaste, zmysły wyostrzone, a on sam stał się szybszy i silniejszy, niczym elf. Jego biegłość w magii istotnie wzrosła. Najważniejszym jednak elementem metamorfozy Eragona było wyleczenie blizny na plecach pozostawionej przez Durzę, która sprawiała mu nieznośny ból, gdy się nadwyrężał lub przemęczał. Kiedy następnym razem Eragon zmierzył się w pojedynku z Vanirem, pokonał elfa i zdobył jego szacunek.